Albatros B II i B IIa

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Aug. 11, 2017, 11:12 a.m.

Tagi:

Albatros B II i B IIa

Samolot wielozadaniowy, stanowiący wersję rozwojową modelu B I, powstał jeszcze przed wybuchem I Wojny Światowej w roku 1914 w wytwórni Albatros. Wśród konstruktorów samolotu wymienia się Ernesta Heinkela i Hugo Grohmanna. Model ten z oznaczeniem L-2 produkowano również w zakładach Albatros na terenie dzisiejszego państwa polskiego, w Pile (Schneidemühl). W 1917 r. opracowano również wersję szkolną - B IIa (L-30), w układzie dwustera, produkowano w zakładach Aviatik, Kondor, Linke - Hoffman - Werke (Wrocław), LFG, Roland i Refla (trzy ostatnie w Warszawie). Samolot ten używany był w państwach centralnych od 1915 r. głównie jako nieuzbrojony samolot wywiadowczy. Nieliczne maszyny służące w lotnictwie austriackim zostały uzbrojone. Pomimo tego, że samolot ten cieszył się dobrą opinią wśród pilotów, już w połowie roku 1915 wycofany został do szkół lotniczych. W szkolnictwie służyły jeszcze po zakończeniu pierwszej wojny. W trakcie I Wojny Światowej wyprodukowano około 3000 maszyn w obu wersjach, a po zakończeniu działań wojennych jeszcze 20 sztuk z oznaczeniem L-30.


W Polsce znalazło się 116 maszyn typu B II (wg K. Chołoniewskiego i W. Bączkowskiego było to: 14 samolotów zdobytych, 10 zmontowanych, w sumie 64 - łącznie z samolotami nieznanego pochodzenia). Samoloty te były głównie zdobycznymi. W lutym na Stacji Lotniczej w Ławicy zdobyto 14 maszyn. W Winiarach dnia 15 marca 1919 r. pozyskano 59 płatowców w obu wersjach. Kolejna 14 egzemplarzy w Warszawie i Krakowie. Reszta samolotów jest nieznanego pochodzenia - jak podaje A. Morgała samoloty mogły pochodzić z przydziału Międzysojuszniczej Komisji Reparacji Wojennych Ententy lub z oferty tanich zakupów z firmy Kondor. W trakcie trwania wojny polsko - bolszewickiej samoloty B II służyły jako maszyny łącznikowe i przydzielone były do: 5, 6, 10, 12, 14, 16, 17 EW; 7, 15, 19 EM i 21 EN. Ponadto latały w Toruńskiej EW oraz Bazie Lotnictwa Morskiego w Pucku. Ogólnie rzecz ujmując samoloty B II służyły w pułkach lotniczych 1, 2, 3, 5, 6. Od 1920 r. B IIa o numerze 1677/17 z 15 EM służył jako lekki bombowiec po zamocowaniu pod jego kadłubem wyrzutników dla bomb o masie 5 i 12 kg. Bombardowaniem zajmował się ppor. obs. Zdzisław Bilażewski - jedyny obserwator w tej eskadrze. Jako maszyny szkolne B II służyły w szkołach pilotażu w Ławicy, Krakowie, Warszawie, Bydgoszczy i Grudziądzu oraz szkołach obserwatorów w Warszawie i Toruniu.


W 1924 r. instruktor pil. Paweł Zołotow odkupił ze szkoły pilotów w Bydgoszczy jednego z Albatrosów B II. Samolot został wyremontowany i otrzymał rejestrację cywilną P-PAWA. Był to pierwszy prywatny samolot w Polsce. Na maszynie tej wykonywał loty pasażerskie oraz propagandowe m.in. w Bydgoszczy, Lublinie, Łodzi i Wilnie. Ponadto Albatros Zołotowa wykorzystywany był w celach reklamowych, promował np. wódki i likiery Baczewskiego czy czekoladę Wedla. Albatros P-PAWA spalił się razem z hangarem na lotnisku mokotowskim w kwietniu 1929 r.

Konstrukcja:

Samolot szkolno - wywiadowczy, jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowy o konstrukcji drewnianej z kabinami odkrytymi i podwoziem stałym.

Silnik

Samoloty wyposażone były w silniki różnych typów, w zależności od wytwórni i roku produkcji. W maszynach latających w polskich barwach stosowano takie motory, jakie akurat były na stanie. Były to głównie: Benz Bz II o mocy 120 KM (88 kW), Bz III - 150 KM (110 kW), Mercedes D I - 100 KM (73,6 kW), D II - 120 KM (88kW), D III - 160 KM (118 kW). Rzadko stosowano również silniki Argus As II o mocy 120 KM (88kW). W początkowej fazie produkcji samolot wyposażony był w chłodnicę wody zamontowaną na bokach kadłuba, później stosowano chłodnicę ulową pod górnym płatem.

Skrzydła

Górny płat był większy od dolnego, oba w całości pokryte były płótnem. Płaty dwudźwigarowe, górny niedzielny i oparty na kadłubie za pomocą piramidki. Komora płatów była konstrukcji dwuprzęsłowej z dwoma parami stojaków odchylonych przy płacie górnym w stronę kadłuba i wykrzyżowane drutem oraz taśmą metalową. Lotki osadzone były tylko na płacie górnym.

Stery

O konstrukcji mieszanej - szkielet wykonany z rurek stalowych, a stery z drewna. Stateczniki były płaskie, bez profilu aerodynamicznego. Statecznik poziomy opierał się na dwóch/trzech zastrzałach (B II/B IIa). Całość pokryta była płótnem.

Kadłub

Kratownica drewniana, pokryta sklejką. Podwozie dwugoleniowe z osią niedzieloną i amortyzowane sznurem gumowym. Płoza ogonowa wykonana z drewna lub metalowa.

Uzbrojenie

Seryjne wersje nie były uzbrajane w zakładach produkcyjnych. Na własną rękę zbrojono niektóre maszyny w eskadrach np. w 15 EM zamocowano wyrzutniki bomb.


Dane taktyczno techniczne:

Albatros

Jednostka miary.

B II, z silnikiem D I.

B IIa, z silnikiem As II.

Wymiary:

Rozpiętość

m

12,8

12,96

Długość

m

7,63

7,65

Wysokość

m

3,15

3,15

Powierzchnia nośna

m2

40,12

40,64

Masy:

Własna

kg

723

720

Użytkowa

kg

348

352

Całkowita

kg

1071

1072

Osiągi:

Prędkość max

km/h

110

120

Czas wznoszenia

min,s/m

10,0/800

8,12/1000

Pułap

m

3000

3000

Zasięg

km

400

450

Czas lotu

h

4

---

Źródła:

 Chołoniewski K., Bączkowski W., Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918 – 1939, T. 1, Warszawa 1987.
 Jankiewicz Z., Malejko J., Samoloty i śmigłowce wojskowe – A, Encyklopedia Lotnictwa Wojskowego, t. 2, Warszawa 1993.
 Konarski M., Olejko A., Polskie Lotnictwo Morskie 1920-56, Kampanie Lotnicze 19, Gdańsk, 1998.
 Morgała A., Samoloty wojskowe w Polsce 1918 – 1924, Warszawa 1997.
 Morgała A., Samoloty w polskim lotnictwie morskim, Biblioteczka Skrzydlatej Polski, Warszawa 1985.
 Olejko A., MDLot w opałach. Katastrofy i wypadki w Morskim Dywizjonie Lotniczym 1920-1939. Część 1, Lotnictwo z szachownicą nr 9, 2004.
 Pawlak J., Polskie eskadry w latach 1918 – 1939, Warszawa 1989.
 Rezmer W., Litewskie lotnictwo wojskowe 1919 – 1940, Toruń 1999.
 Zieliński J., Wójcik W., Lotnicy – Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, T. 1, Warszawa – Toruń 2005.


Fotografie:
http://wp.scn.ru/en/ww1/o/153/29/0
Morgała A., Samoloty wojskowe w Polsce 1918 – 1924, Warszawa 1997.
Albatros P-PAWA Pawła Zołotowa z reklamą wytwórni Baczewskiego. Dzięki uprzejmości firmy J.A. BACZEWSKI (http://baczewski-vodka.pl)

Zobacz podobne artykuły: