Albatros C V

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 19, 2017, 9:02 p.m.

Tagi:

Albatros C V

Wersja C V opracowana została w 1916 r. przez inżynierów R. Thelena i R. Schuberta. Samolot ten był wykorzystywany w lotnictwie niemieckim jako rozpoznawczy i lekki bombowy. W niedługim czasie od wprowadzenia do służby maszyny te wycofywano z pierwszej linii. Spowodowane było to wadliwym działaniem zastosowanych silników Mercedes D IV (220 KM, 166 kW).


Albatros C V był samolotem dwumiejscowym, z kabinami oddzielnymi i uzbrojonym w 1 k. m. pilota (najczęściej Spandau) i 1 k. m. obserwatora (Parabellum). C V był płatowcem w układzie dwupłatowym, o konstrukcji drewnianej.


W lotnictwie polskim znalazła się niewielka liczba tych maszyn, prawdopodobnie 3, służyły one w 1 i 2 EW.

Dane taktyczno - techniczne:

Wymiary:
- Rozpiętość - 12,75 m
- Długość - 8,94 m
- Wysokość - 3,55 m
- Powierzchnia nośna - 43,40 m2
Masa:
- Własna - 1035 kg lub 1069 kg
- Całkowita - 1585 kg
Osiągi:
- Prędkość maksymalna - Vmax = około 170 km/h
- Prędkość wznoszenia - 2,0 - 3,7 m/s
- Pułap - 4800 - 5180 m
- Zasięg - 400 - 450 km

Źródła:

 Chołoniewski K., Bączkowski W., Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918 – 1939, T. 1, Warszawa 1987
 Jankiewicz Z., Malejko J., Samoloty i śmigłowce wojskowe – A, Encyklopedia Lotnictwa Wojskowego, t. 2, Warszawa 1993.
 Morgała A., Samoloty wojskowe w Polsce 1918 – 1924, Warszawa 1997.
 Pawlak J., Polskie eskadry w latach 1918 – 1939, Warszawa 1989.


Fotografie:
http://www.wwiaviation.com/gallery-germany1916.html

Zobacz podobne artykuły: