Albatros J I

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 16, 2017, 10:53 a.m.

Tagi:

Albatros J I

Typowy samolot szturmowy (Infanterieflugzeug - samolot piechoty), przystosowany do ataku celów naziemnych, skonstruowany w roku 1917. Inżynierowie R. Thelen i R. Schubert wykorzystali płaty z Albatrosa C XII (co znacznie przyspieszyło powstanie nowego modelu) i zaprojektowali nowy opancerzony kadłub. Konstrukcja ta weszła w skład jednostek frontowych już od jesieni 1917 r. Samolot J I okazał się bardzo skuteczny w walce z piechotą przeciwnika, znacznie przewyższał stosowane do tego celu w lotnictwie niemieckim samoloty wywiadowcze klasy CL. Maszyny te używane były głównie na Froncie Zachodnim. Niemiecka strategia ataku z powietrza na okopy aliantów polegała na zastosowaniu trzech Albatrosów J I i ostrzału z wysokości od 50 - 500 m. Ataki te musiały być dość skuteczne, gdyż powstała kolejna wersja rozwojowa tego samolotu - J II. Do końca I Wojny Światowej powstało około 240 egzemplarzy Albatrosa J I.


Lotnictwo polskie posiadał 10 zdobycznych maszyn serii J I. Dnia 15 marca 1919 r. na lotnisku w Ławicy zdobyto dwa kompletne egzemplarze, a pozostałe 8 w Winiarach. Większość samolotów zmontowano w Ławicy, gdzie otrzymały oryginalne silniki Benz. Samoloty Albatros J I trafiły do 12 EW (ex. 1 Eskadra Wielkopolska), 14 EW (ex. 3 Eskadra Wielkopolska), 8 EW, oraz do Zaporoskiej Eskadry Ukraińskiej. W 12 EW samoloty te wykorzystywane były w okresie wiosenno - letnim 1919 r. na Froncie Południowym, w działaniach oswabadzania Małopolski Wschodniej. W 14 EW jesienią 1920 r. samoloty tego typu wykonywały loty bojowe w rejonie Łucka i Wołynia. W połowie sierpnia 8 EW używała samolotów tych na odcinku Małkina - Tłuszcz, w rejonie Radzymina, gdzie wsparły działania piechoty. Cztery samoloty Albatros J I trafiły do Zaporoskiej Eskadry Ukraińskiej, która od września 1920 r. wyruszyła na front. Dnia 22 lutego 1921 r. Ukraińcy zwrócili wszystkie 4 maszyny i resztę sprzętu polskiego. Przez krótki okres kilka samolotów Albatros J I służyło w SP w Ławicy. Większość egzemplarzy skasowanych zostało już wiosną 1921 r., a ostatni o numerze 632/18 służył jeszcze latem 1922 r.

Konstrukcja:

Samolot jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowy o konstrukcji drewnianej, z kabinami odkrytymi oraz podwoziem stałym.

Silnik

Najczęściej stosowanym silnikiem był rzędowy, 6 - cylindrowy Benz Bz IV o mocy 200 KM (147 kW). Silnik chłodzony był cieczą. Skrzynkowa chłodnica wody umieszczona była przed płatem górnym, poniżej krawędzi natarcia. W wersji J I silnik nie był opancerzony.

Skrzydła

Konstrukcji drewnianej, dwudźwigarowe, osadzone pod kątem 2o. Lotki osadzone były na obydwu płatach. Lotki płata górnego były wyważone aerodynamicznie przez powierzchnię wysuniętą przez oś wychylenia. Szkielet lotek wykonany był z rur stalowych. Skrzydła oraz lotki pokryte były płótnem.

Stery

Stateczniki wykonane z drewna, a stery spawane z rur stalowych, posiadały kompensację rogową. Stateczniki pokryte były sklejką, a stery płótnem.

Kadłub

Drewniany, konstrukcji podłużnicowo - wręgowej o przekroju prostokątnym, z wyprofilowanym owalnie grzbietem. Od ogona do kabiny załogi samolot pokryty był sklejką. Opancerzenie kokpitu składało się z blachy ze stali chromowo - niklowej o grubości 5 mm. Arkusze uformowanej blachy pancernej zamocowane były bezpośrednio do podłużnic i osłaniały boki, spód oraz tył kabiny załogi przed ostrzałem z ziemi. Przednia część kadłuba, w okolicach silnika pokryta była zwykłą blachą aluminiową, oraz sklejką - boki i spód. Podwozie było identyczne jak w modelach serii "C".

Uzbrojenie

Pilot dysponował dwoma k. m. Spandau wz.08/15 kal. 7,92 mm. Umieszczone w kadłubie, z wylotem luf w otworach w okolicy goleni kół, lub po bokach kabiny obserwatora. Karabiny usytuowane były pod kątem 45o tak, aby pilot mógł prowadzić ostrzał w locie poziomym, bez utraty wysokości i konieczności wznoszenia i zawracania nad cel. Strzelec - obserwator posiadał jeden k. m. Parabellum wz.14 kal. 7,92 na obrotnicy. Zapas naboi na lufę stanowił 500 naboi.

Dane taktyczno - techniczne:

Wymiary:
- Rozpiętość - 14,14 m
- Długość - 8,83 m
- Wysokość - 3,37 m
- Powierzchnia nośna - 42,82 m2
Masa:
- Własna - 1398 kg
- Użytkowa - 410 kg
- Całkowita - 1808 kg
Osiągi:
- Prędkość maksymalna - Vmax = 140 km/h
- Prędkość wznoszenia - 1,6 - 3,3 m/s
- Czas wznoszenia na 1000 m - około 11 min
- Pułap - około 4000 m
- Zasięg - około 350 km
- Czas lotu - 2,5 h

Źródła:

 Chołoniewski K., Bączkowski W., Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918 – 1939, T. 1, Warszawa 1987.
 Chołoniewski K., Bączkowski W., Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918 – 1939, T. 2, Warszawa 1987.
 Jankiewicz Z., Malejko J., Samoloty i śmigłowce wojskowe – A, Encyklopedia Lotnictwa Wojskowego, t. 2, Warszawa 1993.
 Morgała A., Samoloty wojskowe w Polsce 1918 – 1924, Warszawa 1997.
 Pawlak J., Polskie eskadry w latach 1918 – 1939, Warszawa 1989.


Fotografie:
http://www.wwiaviation.com/gallery-poland.html
http://www.airwar.ru/enc/bww1/albj1.html

Zobacz podobne artykuły: