Anatra Anasal (Decan Salmson) i Anatra Decan (Anade, Decan Clarget)

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 15, 2017, 9:03 a.m.

Tagi:

Anatra Anasal (Decan Salmson) i Anatra Decan (Anade, Decan Clarget)

Obydwa modele powstały w rosyjskich zakładach lotniczych w Odessie, których właścicielem i głównym konstruktorem był Artur Antonowicz Anatra. Model Decan (DC), którego konstruktorem był francuz E. Decan produkowany był od roku 1915, a Anasal (DS jako wersja rozwojowa poprzednika) do produkcji wszedł w roku następnym. Samoloty te były wykorzystywane w lotnictwie rosyjskim jako rozpoznawcze i lekkie bombowe. Ogólnie powstało bardzo niewiele egzemplarzy opisywanych płatowców, prawdopodobnie 60 - 70 sztuk.


Trzy samoloty typu DC należały do Polskiego Oddziału Awiacyjnego sformowanego w październiku 1917 r. w Odessie. Maszyny te w stanie niezmontowanym znajdowały się na lotnisku fabrycznym zakładów Anatra. Nigdy nie zostały użyte i składowane były w hangarze do połowy kwietnia 1918 r., kiedy to zostały zarekwirowane przez Austriaków. Samolotów typu Anasal było w sumie cztery. Jeden płatowiec został oddany w marcu 1918 r. do I Polskiego Oddziału Awiacyjnego, a dwa kolejne w rok później trafiły do Polskiego Oddziału Awiacyjnego z 4 Dywizji Strzelców gen. Żeligowskiego. Czwarty i ostatni samolot (nr 815) został zdobyty dnia 19 kwietnia 1919 r. na stacji kolejowej w Wilnie. Samolot nr 815 przydzielony został do 1 EW i pod jej godłem (czerwony diabeł) brał udział w działaniach na Froncie Litewsko Białoruskim do lipca 1919 r.

Konstrukcja:

Samolot rozpoznawczo - bombowy, jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowy o konstrukcji drewnianej z kabinami odkrytymi i podwoziem stałym.

Silnik

Anatra DC miał motor Clerget o mocy 110 KM (81 kW), a Anatra AS - Salmson 9U o mocy 150 KM (110 kW). Oba rodzaje silników były w układzie gwiazdy i chłodzone wodą. Chłodnica skrzynkowa w stylu niemieckim umieszczona była pod krawędzią natarcia płata górnego (pod baldachimem).

Skrzydła

Konstrukcja drewniana, a poszycie płócienne. Skrzydła miały skos 4o30'. Lotki osadzone były tylko na płacie górnym.

Kadłub

Konstrukcji kratownicowej, o przekroju prostokątnym, zaokrąglony nieznacznie na grzbiecie. Pokryty był sklejką i blaszanymi osłonami silnika od "nosa" do kokpitu pilota. Wewnątrz kadłuba umieszczony był zbiornik paliwa podzielony na 3 części zabezpieczone zaworami Jabłońskiego. Podwozie klasyczne, golenie wykonane z rur stalowych, o przekroju kroplowym.

Uzbrojenie

DC wyposażony był tylko w k. m. obserwatora, Lewis Russion, kal. 7,62 mm. W samolocie AS montowano czasem dodatkowo k. m. pilota, Vickers z synchronizatorem Decan. Dopuszczalny ładunek bombowy, do około 50 kg.

Dane taktyczno techniczne:

Anatra

Jednostka miary.

Decan (DC)

Anasal (AS)

Wymiary:

Rozpiętość

m

11,50

11,42 - 12,37

Długość

m

7,70

7,95 - 8,10

Wysokość

m

---

3,19

Powierzchnia nośna

m2

35,00

35,00 - 37,10

Masy:

Własna

kg

530

814

Użytkowa

kg

350

350

Całkowita

kg

880

1164

Osiągi:

Prędkość max

km/h

135

144

Wznoszenie

m/s

---

2,5

Pułap

m

4000

4300

Zasięg

km

---

450

Czas lotu

h

Około 4

3,5

Źródła:

 Bączkowski W., Samoloty bombowe pierwszej wojny światowej, Warszawa 1986.
 Chołoniewski K., Bączkowski W., Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918 – 1939, T. 2, Warszawa 1987.
 Jankiewicz Z., Malejko J., Samoloty i śmigłowce wojskowe – A, Encyklopedia Lotnictwa Wojskowego, t. 2, Warszawa 1993.
 Morgała A., Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924, Warszawa 1997.
 Pawlak J., Polskie eskadry w latach 1918 – 1939, Warszawa 1989.
 Pilecki Sz., Domański J., Samoloty bojowe 1910 – 1967, Warszawa 1969.
 Tarkowski K. A., Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją sowiecką 1919 – 1920, Warszawa 1991.


Fotografie:
http://www.wwiaviation.com/gallery-russia.html
http://gaza-aircraft.blogspot.com

Zobacz podobne artykuły: