Faunt Le Roy (Fauntleroy*) Cedric Errol ppłk pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja May 30, 2017, 12:14 p.m.

Tagi:

Faunt Le Roy (Fauntleroy*) Cedric Errol ppłk pil.

Urodzony dnia 2.12.1891 r. w Natchez w stanie Missisipi, potomek emigrantów z Francji. W lutym 1916 r. przybył do Francji, tam przeszedł przeszkolenie pilotażowe w centrum treningowym w Issoudon. Był pilotem fabrycznym, a ponadto brał udział w lotach bojowych na froncie francuskim (przydzielony na pewien czas do 137 Eskadry Skautów), wykonał ich około 300. W 1918 r. ukończył Szkołę Oficerów Technicznych w Adwerd i rozpoczął pracę jako oficer techniczny. Przez kilka miesięcy pełnił funkcję szefa komisji odbioru sprzętu technicznego dla armii amerykańskiej. Od 1919 r. przez trzy miesiące był ekspertem w Misji generała Romera w Paryżu.


W dniu 2.08.1919 r. rozpoczął służbę w polskim lotnictwie, od 18.10.1919 r. dowodził 7 EM. Jako dowódca jednostki odznaczył się w lotach drużynowych oraz pojedynczych zawsze dając dobry przykład podkomendnym lotnikom (atak na węzeł kolejowy w Czudnowie w kwietniu 1920 r.). W dniu 30.05.1920 r. dostarczył odciętym oddziałom 13 DP rozkazy oraz meldunki sytuacyjne ponadto zaatakował bolszewików ogniem k.m. zadając i przy tym ciężkie straty. Podczas kolejnego lotu w tym dniu spostrzegł bolszewików podkładających miny pod torem kolejowym, w kierunku którego zmierzał transport piechoty polskiej (Baon 19 PP). Pilot Faunt Le Roy wylądował przed polskim pociągiem i ostrzegł jego załogę o niebezpieczeństwie. Jednocześnie zameldował o 2500 jeźdźcach bolszewickich podążających w kierunku Koziatyna. W dniu 16.07.1920 r. podczas ataku na sowiecki oddział kawalerii przestrzelono główny zbiornik jego samolotu, a on sam otrzymał postrzał w prawą nogę. Korzystając z paliwa w zbiorniku opadowym zdołał jednak dotrzeć do pozycji własnych wojsk i wylądować. Został wymieniony w Rozkazie pochwalnym dla III Dywizjonu Lotniczego z 11.09.1920 r. za loty bojowe w obronie Lwowa.

Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych z dnia 12.03.1921 r. otrzymał prawo noszenia odznaki pilota wraz z przysługującym tytułem na czas służby w Wojskach Lotniczych. Od dnia 10.08.1920 r. został mianowany dowódcą III Grupy Lotniczej będąc jednocześnie Szefem Lotnictwa 6 Armii. W czasie wykonywania lotów w rejonie Łucka został ranny. Pełniąc służbę w lotnictwie polskim odbył 80 lotów bojowych. Lotnictwo 6 Armii pod jego dowództwem (eskadry 5, 6, 7, i 12) w dniach 16-17.08.1920 r. wykonały 129 lotów, podczas których zużyto 7700 kg bomb i wystrzelono 16700 naboi.


Za wybitne zasługi dla Polski w okresie wojny z bolszewikami odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 63 oraz Polową Odznaką Pilota nr 103. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 1594 z dnia 30.04.1921 r. odznaczony Krzyżem Walecznych nr 102 w uznaniu niepospolitego męstwa i odwagi wykazanych w trakcie służby w latach 1919-1920 podczas walk na froncie wschodnim. Został uhonorowany również Krzyżem Polskich Żołnierzy z Ameryki. Awansowany do stopnia podpułkownika. Po powrocie do USA podjął prace w lotnictwie cywilnym. Cedric Faunt Le Roy zmarł w 1963 roku.

* W niektórych opracowaniach nazwisko pisano łącznie, jednakże w materiałach źródłowych zawsze jest pisane odzielnie, jako Faunt Le Roy, bądź Faunt-Le-Roy

Źródła:

M. C. Cooper, Faunt-Le-Roy i jego eskadra w Polsce. Dzieje Eskadry Kościuszki, repr. oryg. 1922.
T. Goworek, Pierwsze samoloty myśliwskie lotnictwa polskiego, Warszawa 1991.
R. F. Karolevitz, R. S. Fenn, Dług Honorowy. Amerykańscy piloci Eskadry Myśliwskiej im. Kościuszki w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920, Warszawa 2005 (autorzy tej publikacji podają, że urodził się w dniu 22.11.1891 r. w Fayette w okręgu Jefferson w stanie Missisipi).
Z. Kozak, Udział lotników amerykańskich w wojnie polsko-bolszewickiej, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995 (wg tej publikacji kontrakty dotyczące służby amerykańskich lotników w Wojsku Polskim zostały podpisane w dniu 26.08.1919 r. w Paryżu z datą 1.09.1919 r.).
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk, Nr 30 z 11.08.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 10 z dn. 12.03.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 21 z dn. 28.05.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.

Zobacz podobne artykuły: