Noble Edwin Lawrence kpt. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja March 20, 2018, 8:01 a.m.

Tagi:

Noble Edwin Lawrence kpt. pil.

Urodzony w 23.08.1891 r. Charlestonie w stanie Massachusets. Z wykształcenia inżynier, w roku 1915 ukończył Sheffield Scientific School, należącą do Uniwersytetu w Yale. Następnie w 1917 r. wstąpił do Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (U.S.Air Service) i został skierowany na szkolenie w Mineola Field, po którym został wysłany do Francji. Po zakończeniu działań wojennych pracował w Wydziale Rekwizycji i Roszczeń AEF.


W lotnictwie polskim służył od dnia 1.09.1919 r. do maja roku następnego. Wchodził w skład klucza 7 Eskadry Bojowej im. Kościuszki, dowodzonego przez por. pil. E. Corsiego. Odznaczył się szczególną odwagą atakując przeciwnika z nieznacznego pułapu często pod ogniem k.m. i artylerii. Podczas jednego z lotów wywiadowczych w okolicy Berdyczowa jego samolot został ostrzelany przez sowiecką baterią przeciwlotniczą. Por. Noble posłużył się pewnym fortelem - zmniejszył obroty silnika i zaczął wytracać wysokość symulując tym samym zestrzelenie. Kiedy znalazł się na pułapie około 100 m, tuż nad głowami przeciwników, ustawił swojego Oeffaga D III nosem w kierunku wroga i otworzył pełny gaz. Celne serie z obydwu luf siały spustoszenie wśród zupełnie zaskoczonej obsługi baterii p-lot. Żołnierze, których nie sięgnęły kule Noble'a rzucili się do panicznej ucieczki.


W dniu 26.04.1920 r. odbył trzy loty bojowe o łącznym czasie trwania 6 godzin. Tego dnia niezwykle skutecznie zwalczał kolumny i tabory sowieckie oraz pociągi pancerne i artylerię. Jego samolot znajdował się pod ciężkim ostrzałem. Podczas ostatniej jego akcji w tym dniu wraz z trzema innymi pilotami z 7 EM atakował bolszewików pod Berdyczowem. Następnie lecąc samotnie puścił się do ataku na pociąg pancerny stojący na stacji. Jedna z kul wystrzelonych z pociągu trafiła lotnika w łokieć prawej ręki. Ciężko ranny, sterując wyłącznie lewą ręką pil. Noble przeleciał pomimo bólu i upływy krwi około 85 -100 km. Szczęśliwie wylądował na lotnisku Połonne, po czym wycieńczony stracił przytomność. Po tygodniowym leczeniu w szpitalu polowym w jednostce (prowizorycznym wagonie sanitarnym) został przeniesiony do polskiego szpitala w Kownie, a następnie do szpitala Amerykańskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. Rana okazała się jednak bardzo poważna, a ponadto wdało się zakażenie, ostatecznie ppor. Noble został odesłany do Amerykańskiego Szpitala w Paryżu gdzie przeszedł skomplikowaną operację. Doznany uraz na zawsze wyeliminował go z latania i mimo długotrwałego leczenia został inwalidą. Brawurowa akcja Edwina Noble nad Berdyczowem wywołała spory chaos wśród wojsk bolszewickich oraz przyczyniła się do ucieczki z niewoli wielu polskich jeńców, którzy wykorzystali powstałe zamieszanie. To właśnie za ten ostatni lot bojowy został przedstawiony do odznaczenia krzyżem Virtuti Militari oraz awansowany na stopień kapitana.


Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych z dnia 12.03.1921 r. otrzymał prawo noszenia odznaki pilota wraz z przysługującym tytułem na czas Służby w Wojskach Lotniczych. Za przykładną służbę odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 77 oraz Krzyżem Walecznych i awansowany rozkazem Ministra Spraw Wojsk. (nr 1232 z dnia 23.09.1920 roku) do stopnia kapitana. W roku 1928, za czyny bojowe w czasie wojny 1918-1920, otrzymał Polową Odznakę Pilota nr 109. Został uhonorowany również Krzyżem Polskich Żołnierzy z Ameryki.


Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą

Źródła:

 R. F. Karolevitz, R. S. Fenn, Dług Honorowy. Amerykańscy piloci Eskadry Myśliwskiej im. Kościuszki w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920, Warszawa 2005 (autorzy tej publikacji podają, że urodził się w dniu 22.11.1891 r. w Fayette w okręgu Jefferson w stanie Missisipi).
 Z. Kozak, Udział lotników amerykańskich w wojnie polsko-bolszewickiej, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995 (wg tej publikacji mejuscem jego urodzenia był Boston, a kontrakty dotyczące służby amerykańskich lotników w Wojsku Polskim zostały podpisane w dniu 26.08.1919 r. w Paryżu z datą 1.09.1919 r.).
 G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
 H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
 J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
 LiOPGP, nr 22, 1935 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 10 z dn. 12.03.1921 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.



Wszelkie materiały tekstowe umieszczone w serwisie bequickorbedead.com stanowią własność intelektualną i są prawnie chronione prawem autorskim oraz innymi przepisami dotyczącymi ochrony własności intelektualnej. Natomiast materiały i fotografie nadesłane przez Czytelników pozostają ich własnością, a Właściciele serwisu nie przypisują sobie do nich praw autorskich.

Informujmy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), kopiowanie, modyfikowanie, powielanie i wykorzystywanie zawartych na stronie bequickorbedead.com materiałów tekstowych (w tym umieszczanie na innych stronach internetowych), zarówno w całości jak i we fragmentach, wymaga pisemnej zgody twórców witryny.

Zobacz podobne artykuły: