Daszewski Stanisław kpt. pil. obs. inż.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 13, 2017, 8:34 a.m.

Tagi:

Daszewski Stanisław kpt. pil. obs. inż.

Urodzony 25.12.1888 r. w Syczówce koło Smoleńska, syn Jana i Emilii. Ukończył gimnazjum filologiczne, oraz politechnikę, na której uzyskał tytuł inżyniera. Do Legionów Polskich wstąpił na ochotnika w dniu 7.08.1914 r. W walkach brał udział w składzie 2 Pułku Ułanów, od 1.12.1915 r. był dowódcą plutonu, a rok później został dowódcą szwadronu karabinów maszynowych. W dniu 19.02.1918 r. zostaje internowany.


Po wstąpieniu do Wojska Polskiego od 2.11.1918 r. służy w 5 EL, następnie w eskadrach 9 EW i 39 EBre. Rozkazem szefa Sztabu Generalnego z 13.02.1919 r. otrzymał przydział do CSL przy Sekcji Żeglugi Napowietrznej. W dniu 1.08.1919 r. został skierowany na I kurs do OSOL w Warszawie. Kurs ukończył we wrześniu tegoż roku. Przydzielony został do V Dyonu Lotniczego, a od grudnia 1920 r. do sierpnia roku następnego przebywał w Niższej Szkole Pilotów w Bydgoszczy. Z dniem 1.04.1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (Dekret L. 2299 z dnia 9.09.1920 r.).

Walczył w barwach 3 EW, jako obserwator oraz adiutant dowódcy V Dyonu Lotniczego. W dniu 19.04.1920 r. odbył zwiad w głąb terytorium nieprzyjaciela (532 km) w kierunku Kijowa. Dokonał bombardowania dworców kolejowych w Kijowie, Żytomierzu oraz Czudniowie. Dnia 26.04.1920 r. na polecenie Szefa Ścisłego Sztabu Naczelnego Wodza dokonał zwiadu w rejonie Koziatyn–Berdyczów. W wyniku jego dokładnego rozeznania obydwie miejscowości zostały zajęte przez oddziały polskie. W trakcie tego lotu pomimo silnego ostrzału z ziemi oraz uszkodzeń samolotu, obniżył pułap i zaatakował bolszewików bronią maszynową oraz bombami. W dniu 20.05.1920 r. brał udział w bombardowaniu pociągów pancernych na stacji Demirki, jego skuteczne ataki spowodowały wycofanie jednostek wroga, jeden pociąg został uszkodzony. Cztery dniu później, współpracując z oddziałami piechoty, dokonał bombardowania miejscowości Rższczew, po rozpoznaniu liczebności i sił przeciwnika zaatakował go ogniem k. m. następnie zrzucił meldunek sytuacyjny 14 Dywizji Piechoty Wielkopolskiej. Dzięki jego zaangażowaniu udało się zająć Rższczew z minimalnymi stratami po stronie polskiej. Dnia 30.05. tegoż roku atakował statki bolszewickie na Dnieprze. Jeden został zatopiony, a drugi (pancerny) wyrzucony na brzeg. W dniu 5.06.1920 r. został ranny podczas lotu Breguet’em z mjrem Kossowskim gdy, podczas walki powietrznej z sowieckim myśliwcem typu SPAD, ich samolot został ostrzelany przez maszynę bolszewicką.


W październiku 1920 r., będąc w stopniu rotmistrza, otrzymał prawo noszenia odznaki obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Mianowany pilotem balonów wolnych w roku 1921. W dniu 20.12.1921 r. został przeniesiony z CZL do rezerwy. Pracował w przemyśle ciężkim i branży motoryzacyjnej, a od 1933 r. w PLL LOT. Jako oficer rezerwowy został w marcu 1930 r. przeniesiony z 1 PL do 6 PL. Zmarł w dniu 29.11.1959 r.


Za wybitne zasługi odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8085, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 59.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 20 z dn. 22.02.1919 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 22.09.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 42 z dn. 24.12.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Rozkazów Wojskowych M.S.Wojsk., Nr 7 z dn. 25.03.1930 r.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: