Filipowicz Czesław płk obs. inż.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 9, 2017, 5:59 p.m.

Tagi:

Filipowicz Czesław płk obs. inż.

Urodzony 23.04.1892 r. Po wybuchu I Wojny Światowej na ochotnika wstąpił do Legionów Polskich. Od 1917 r. walczył w składzie 4 Dywizji Strzelców Wojska Polskiego w Rosji Południowej w I Awiacyjnym Oddziale Wojsk Polskich.


W Wojsku Polskim służył od marca 1919 r. w 21 EN wspierającej działania 12 Dywizji Piechoty. Obs. Filipowicz w trakcie wojny polsko–bolszewickiej latał na największych samolotach bombowych w ówczesnym lotnictwie polskim typu Gotha i Fridrichshafen. Brał udział w bombardowaniu pociągów pancernych na stacji Malewannaja w dniach 25-26.05.1920 r. za pomocą bomb 50 i 100 kilogramowych. Dzięki tym atakom jeden z pociągów został zniszczony, a dwa pozostałe na skutek uszkodzonej linii kolejowej zostały zdobyte przez wojska polskie. W dniach 26–27.06.1920 r. z powodzeniem zbombardował bolszewickie baterie. Ponadto brał udział w lotach przeciwko oddziałom piechoty i jeźdźcom. W lipcu tegoż roku skutecznie zwalczał kawalerię nieprzyjaciela pod Młynowem, Demidówką i Beresteczkiem. W dniu 11.10.1920 r. wraz z kpt. Rayskim zbombardowali stacje kolejową w Żmerynce, niszcząc kilkanaście bolszewickich wagonów kolejowych.


W lipcu 1920 r. został zatwierdzony warunkowo w stopniu porucznika (z dniem 1.12.1919 r.). W październiku 1920 r., otrzymał tytuł i odznakę obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Dekretem Naczelnego Wodza L. 3415 z dnia 6.12.1921 r. nadano mu stopień kapitana. W kwietniu 1924 r. awansowany na stopień majora w korpusie oficerów aeronautycznych. Po zakończeniu działań wojennych ukończył również Ecole Nationale Superieure de l'Aironautique w Paryżu. Z dniem 1.06.1925 r., w trakcie służby w 1 PL, przydzielono go do Wojskowej Misji Zakupów w Paryżu na stanowisko kierownika referatu technicznego. W roku 1926 przeniesiony został do kadry oficerów lotnictwa. W styczniu 1928 r. awansowany na stopień podpułkownika, a w kilka miesięcy później przydzielony został do Ministerstwa Komunikacji (w którym później został kierownikiem Departamentu Lotnictwa Cywilnego). W czerwcu 1934 r. został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa na stanowisko komendanta (od 1.10.1934 r. Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa). Rok później przeniesiony do dyspozycji szefa Departamentu Aeronautyki M.S.Wojsk., a następnie na stanowisko kierownika w Kierownictwie Zaopatrzenia Lotnictwa. W czerwcu 1935 r. został awansowany na stopień pułkownika (z dniem 1.01.1935 r.), natomiast w marcu 1939 r. został szefem kontroli przemysłowej w Dowództwie Lotnictwa M.S.Wojsk.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8081 oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 5. Ponadto uhonorowany został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski 5 klasy, Krzyżem Walecznych, francuską i bułgarską odznaką obserwatora, Krzyżem Komandorskim Bułgarskiego Orderu „Zasługi”, Krzyżem Komandorskim Rumuńskiego Orderu „Korony Rumunii” oraz Krzyżem Komandorskim Estońskiego Orderu „Kotkarist”, Łotewskiego Orderu „Trzech Gwiazd”, Krzyżem Komandorskim Greckiego Orderu „Feniksa”, francuskim Krzyżem Wojennym i Medalem pamiątkowym wielkiej wojny oraz Krzyżem Kawalerskim Brazylijskiego Orderu „Krzyża Południa”. Za zasługi na polu lotnictwa wojskowego odznaczony w 1931 r. Krzyżem Zasługi.

Źródła:

L. Fac, Ludomił Rayski w wojnie polsko-sowieckiej 1919-1920, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995.
A. Kaliński, Bydgoskie lotnisko w latach 1916-1939, Kronika Bydgoska, T. 20, 1998.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zamordowanych i zaginionych w latach 1939-1946. T. I. Polegli w kampanii wrześniowej, pomordowani w ZSRR i w innych okolicznościach podczas okupacji, rkps w zbiorach autora.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
Ł. Łydżba, 21. Eskadra Niszczycielska w wojnie 1920 roku, Lotnictwo z szachownicą nr 24. 2007.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
K. Sławiński, Lotnisko Mokotowskie w Warszawie, Biblioteczka Skrzydlatej Polski, Warszawa 1981.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 30 z dn. 11.08.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 06.12.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 13 z dn. 08.06.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 12.06.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 18 z dn. 28.03.1923 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 32 z dn. 02.04.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 65 z dn. 18.06.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 42 z dn. 11.10.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 3 z dn. 28.01.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 24.07.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 19.03.1931 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 7.06.1934 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 6 z dn. 18.04.1935 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 8 z dn. 8.06.1935 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 9 z dn. 28.06.1935 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 11.11.1936 r.
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.

Zobacz podobne artykuły: