Karaś Edward ppłk obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Oct. 4, 2017, 8:08 a.m.

Tagi:

Karaś Edward ppłk obs.

Urodzony 4.10.1892 r. w Trymie, syn Władysława i Anny. Po ukończeniu szkoły realnej podjął studia. Od 1912 r. należał do Związku Strzeleckiego. W 1914 r. wstąpił w szeregi Legionów Polskich, w walkach brał udział w składzie 2 i 3 PP. Od dnia 15.02.1918 r. służył w II Korpusie gen. Hallera, później dostał się do niewoli niemieckiej. Od 22.06 do 01.11.1918 r. walczył w oddziale Wojska Polskiego w okolicach Murmańska.


Po wybuchu rewolucji w Rosji przedostał się do Francji i przystał do Błękitnej Armii gen. Hallera. Do Polski powrócił w lipcu 1919 r. w składzie 580 Eskadry Salmsonów. Brał udział w walkach podczas wojny polsko–bolszewickiej. W dniu 23.04.1920 r. podczas lotu z pilotem Janem Mateckim natrafili na oddział kawalerii bolszewickiej. Obs. Karaś (wówczas w stopniu porucznika) nakazał obniżenie pułapu do około 100 m, krążąc wokół przeciwnika polska załoga ostrzeliwała go tak długo, aż uległ rozproszeniu. Podczas kolejnego lotu z pil. Mateckim w dniu 1.05.1920 r. unieszkodliwił balon obserwacyjny w okolicy Połocka. Z wysokości około 350 m ostrzeliwali jego załogę oraz obsługę naziemną, jedna z podtrzymujących go lin pękła, co spowodowało utratę obiektu przez przeciwnika. Kolejny balon zniszczył w dniu 21.06.1920 r. w okolicy Berezyny.


Z dniem 1.04.1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (Dekret Naczelnego Wodza L. 2299 z dnia 9.09.1920 r.). Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych z dnia 12.03.1921 r., będąc w stopniu porucznika, otrzymał prawo noszenia odznaki obserwatora wraz z przysługującym tytułem. Od czerwca 1920 r. był dowódcą 18 EW, a po zakończeniu wojny polsko–bolszewickiej, od 17.08.1922 r. dowodził 8 EW. W kwietniu 1924 roku został awansowany na stopień majora. Od stycznia 1924 r. był dowódcą II Dyonu Lotniczego, a od marca 1925 r. zatwierdzony został na stanowisku kwatermistrza w 2 PL. Później dowodził m. in. I Dyonem Lotniczym tegoż pułku, od 1.12.1928 r. pełnił funkcję zastępcy dowódcy 2 PL. Z dniem 1.02.1932 r, objął dowództwo 2 PL, a od 8.02.1933 r. do października 1937 r. stanowisko zastępcy dowódcy 3 PL.


Ppłk Edward Karaś odznaczony został m. in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8105, Krzyżem Walecznych (czterokrotnie), Krzyżem Niepodległości, Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 7. Uhonorowany również włoską i francuską odznaką obserwatora, Krzyżem Oficerskim rumuńskiego Orderu „Gwiazdy Rumunii” oraz międzysojuszniczym Méedaille Interaillée.

Źródła:

G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 22.09.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 10 z dn. 12.03.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 32 z dn. 02.04.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 42 z dn. 10.04.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 43 z dn. 13.10.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 8 z dn. 21.03.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 9 z dn. 27.04.1929 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 28.01.1931 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 4 z dn. 19.03.1933 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 5 z dn. 11.04.1933 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 11.11.1936 r.
Rocznik oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1932.

Zobacz podobne artykuły: