Kowalewski Maksymilian mjr obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Oct. 24, 2017, 5:07 p.m.

Tagi:

Kowalewski Maksymilian mjr obs.

Urodzony 17.06.1898 r. w Chełmnie, gdzie ukończył gimnazjum humanistyczne. Od dnia 23.08.1914 r. wcielony do wojska niemieckiego, służył w 2 baonie strzelców pomorskich. W okresie od 13.12.1916 r. do 5.01.1917 r. przechodził szkolenie w szkole strzelców lotniczych w Grossenber, a następnie we Freiburgu. Od dnia 10.02.1917 r. walczył w lotniczym oddziale bombowym w Belgii jako strzelec pokładowy. Z dniem 3.04.1917 r. przeniesiony został do 18 eskadry, a w sierpniu 1918 r. do 225 (226s) oddziału lotniczego, gdzie służył na froncie jako obserwator aż do zakończenia działań wojennych. W lotnictwie niemieckim latał m.in. na maszynach wielozadaniowych Halberstadt CL II i Hannover CL II.


Brał udział w powstaniu wielkopolskim, walcząc w barwach 1 EWlkp. Wraz z nią (przemianowaną później na 12 EW) wyruszył na front wojny polsko–bolszewickiej. Od 2.01.1920 r. do 3.03 tego roku dowodził 12 EW, zastępując na tym stanowisku Wiktora Pniewskiego. Dnia 10.05 1920 r., po zestrzeleniu i wzięciu do niewoli ówczesnego dowódcy 12 EW Władysława Jurgensona ponownie objął dowództwo nad tą jednostką. Na froncie wykonał wiele ryzykownych i wyczerpujących lotów nad terytorium wroga, często na wysłużonych maszynach. Brał udział w zwalczaniu piechoty bolszewickiej m.in. podczas bitwy warszawskiej i bitwy nad Niemnem. Jego bohaterska postawa sprawiła, że już w grudniu 1919 r. przedstawiony został do odznaczenia Orderem Virtuti Militari.


Maksymilian Kowalewski dowodził 12 EW do lutego 1921 r., w późniejszym czasie służył m.in. jako oficer taktyczny w VII Dyonie Lotniczym. Z dniem 1.04.1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (Dekret Naczelnego Wodza L. 2299 z dnia 9.09.1920 r.). Awansowany na stopień majora z dniem 15.08.1924 r.8 Od 1.03.1925 r. zatwierdzony na stanowisku kwatermistrza w 3 PL (do lutego 1926 r.). Następnie w lipcu 1926 r. wyznaczony został na stanowisko dowódcy II dyonu w 3 PL. W roku 1929 został przeniesiony z 3 PL do 4 PL na stanowisko zastępcy dowódcy. W 1932 r. z powodów zdrowotnych Maksymilian Kowalewski został w stopniu majora przeniesiony w stan spoczynku. Tuż przed wybuchem II Wojny Światowej zostaje zmobilizowany i przydzielony do Pierwszej Kompanii Balonowej. W dniu 20.09.1939 r. pod Łowiczem dostał się do niemieckiej niewoli. Przetrzymywany był o obozach jenieckich w Eichstadt i Murnau, aż do wyswobodzenia przez wojska amerykańskie. Po powrocie do Polski w styczniu 1946 r. zamieszkał w Bydgoszczy. Mjr obs. Maksymilian Kowalewski zmarł 9.06.1966 r. (26.06.1941 r.* - zob. J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005 r.).


Odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 1978, a także Polową Odznaką Obserwatora nr 9.

Źródła:

O. Cumft, H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946, Warszawa 1989.
Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928 (wg tego źródła data urodzenia to 28.05.1894 r.).
M. Kowalewski, Pierwszy lot nocny frontowy 1 Wielkopolskiej Eskadry (12. linjowej), [w:] Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
*J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005. (wg tego źródła data zgonu to 26.06.1941 r.)
Butkiewicz J., Max Kowalewski, Lotnictwo z szachownicą Nr 25, 2007 r.,
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934 (wg tego źródła data urodzenia to 28.05.1894 r.).
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 22.09.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 131 z dn. 17.12.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 42 z dn. 10.04.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 10 z dn. 16.02.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 26 z dn. 6.07.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 9 z dn. 27.04.1929 r.

Zobacz podobne artykuły: