Kubala Kazimierz mjr obs. mgr

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 3, 2017, 9:15 a.m.

Tagi:

Kubala Kazimierz mjr obs. mgr

Urodzony 26.01.1893 r. w Podłężu w powiecie bocheńskim, syn Franciszka i Salomei. Po ukończeniu gimnazjum w Sanoku rozpoczął studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Lwowskim. W czasie I Wojny Światowej służył w wojsku austro-węgierskim, do którego wcielony został w dniu 1.08.1914 r. Początkowo służył w piechocie, w 13 i 58 PP. Od 15.06.1916 r. przebywał na kursie obserwatorów w Wiener Neustadt, po ukończeniu którego służył w 11 Kompanii Balonowej i 26 Kompanii Lotniczej, z którymi brał udział w walkach na froncie włoskim i albańskim.


W listopadzie 1918 walczył jako obserwator w obronie Lwowa (w dniach od 5-22.11.1918 r. odbył łącznie 16 lotów bojowych). W okresie od 1.02 do 24.03.1919 r. odbył kurs pilotażu w Wyższej Szkole Lotniczej w Warszawie. Od 1.04.1919 był oficerem taktycznym przy Sztabie Szefostwa Lotnictwa Naczelnego Dowództwa WP. Od 18.09.1919 r. walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, w barwach 59 EBre. Dekretem Naczelnego Wodza L. 2299 z dnia 9.09.1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (z dniem 1.04.1920 r.). Od 30.03.1920 r. do 25.12.1920 r. służył w III Dywizjonie Lotniczym na stanowisku obserwatora oraz oficera taktycznego. W trakcie działań bojowych wykonał 158 lotów nad nieprzyjacielem. Dał się poznać jako znakomity lotnik, wykonywał bardzo skuteczne naloty na stanowiska sowieckiej artylerii i przynosił niezwykle cenne meldunki (w dniu 24.04.1920 r.). Wymieniony został w „Rozkazie pochwalnym dla III Dywizjonu Lotniczego” dowódcy 6 Armii z dnia 11.09.1920 r.


Po zakończeniu działań wojennych ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując tytuł magistra farmacji. Od 29.11.1922 r. ponownie służył w Wojsku Polskim w 2 PL z przydziałem do CWL. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wojskowych z dnia 23.08.1924 r. został mianowany oficerem zawodowym w stopniu kapitana (z dniem 1.07.1924 r.). W latach 1924-1925 ukończył bydgoską i grudziądzką szkołę pilotów. W roku 1926 r. nadano mu tytuł obserwatora balonowego oraz tytuł i odznakę pilota (L. 829) na czas służby w wojskach aeronautycznych. W roku 1926 został członkiem Polskiej Misji Zakupów Wojskowych w Paryżu. We wrześniu 1926 r. został przeniesiony z CZL do Komisji Nadzoru Technicznego nr 2 na stanowisko przewodniczącego oraz na stanowisko referenta w Departamencie IV M.S.Wojsk. Z dniem 1.01.1928 r. awansowany na stopień majora i przeniesiony do 1 PL.


Wraz z pil. Ludwikiem Idzikowskim, którego był nawigatorem, na samolocie Amiot dokonali próby przelotu z Paryża do Nowego Jorku. Pierwszy lot odbył się w dniu 3.08.1928 r., musiał zostać przerwany z powodu awarii i pęknięcia zbiornika z olejem. Druga próba odbyła się 13.07.1929 r. Nierówna praca silnika zmusiła załogę do awaryjnego lądowania na wyspie Graciosa na Archipelagu Azorskim. Samolot skapotował, w płonącym wraku zginął pilot Ludwik Idzikowski, a obs. Kazimierza Kubalę zdołano uratować. Po powrocie do Polski został początkowo dowódca dywizjonu liniowego w 6 PL. W styczniu 1930 r. został przydzielony na trzymiesięczny kurs oficerów sztabowych lotnictwa przy Wyższej Szkole Wojennej. W roku 1930 sporządził memoriał oskarżający płk. Ludomiła Rayskiego, ówczesnego szefa Departamentu Żeglugi Powietrznej M.S.Wojsk. i Józefa Becka (szefa gabinetu M.S.Wojsk.) o zły stan polskiego lotnictwa i zdradę państwowych interesów. W kwietniu 1931 r. został skazany na 7 miesięcy pozbawienia wolności, następnie zdegradowany i wydalony z wojska. W 1933 zamieszkał w Brazylii, gdzie prowadził własną firmę zajmującą się reperacją zegarów do dystrybutorów paliwowych oraz wykonywaniem odlewów metalowych. Zmarł w dniu 13.04.1976 w Sao Paulo.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 486, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 23.

Źródła:

G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
T. Matuszak, Organizacja Szefostwa Lotnictwa Naczelnego Dowództwa WP w latach 1919-1920 w świetle akt Centralnego Archiwum Wojskowego, Nr 19 z 1996 r.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
A. Olejko, Udział lotnictwa w wojnie polsko-ukraińskiej 1918-1919 r., Lotnictwo Nr 11, 2008 (wg tej publikacji K. Kubala przybył do Lwowa dopiero 9.11.1918 r.).
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
L. Zakrzewski, Major pilot obserwator Kazimierz Ferdynand Korneliusz Kubala 1893-1976, Kroniki Muzealne. Ludzie, fakty, wydarzenia, Nr 1, Stary Sącz 2001.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005 (autorzy podają błędną datę pierwszego lotu z Paryża do Nowego Jorku, tj. 3.07.1928 r.).
Rocznik oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1924.
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1932.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 22.09.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 85 z dn. 27.08.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 10 z dn. 16.02.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 19 z dn. 06.05.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 10.09.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 39 z dn. 24.09.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 20.01.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 5 z dn. 21.02.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 21.01.1930 r.

Zobacz podobne artykuły: