Kulikowski Lucjan kpt. obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 6, 2017, 9:06 a.m.

Tagi:

Kulikowski Lucjan kpt. obs.

Urodzony 19.11.1894 r. w majątku Popowicze na Wołyniu, jako syn Władysława i Barbary. Był absolwentem gimnazjum w Łucku. Od dnia 1.04.1915 r. służył w carskiej artylerii na froncie zachodnim. W tym samym roku ukończył szkołę artylerii w Odessie i jako młodszy oficer walczył w 9 oddziale artylerii ciężkiej. Od 10.02 do 29.03.1917 r. szkolił się na kursie artylerii lotniczej i obserwatorów w Kijowie, po ukończeniu którego służył w 2 artyleryjskim oddziale lotniczym.


W dniu 14.10.1918 r. wstąpił do Oddziału Awiacyjnego Wojska Polskiego na Wschodzie (Awiacja I-go Polskiego Korpusu gen. Dobór-Muśnickiego, 1-szy Awiacyjny Oddział Wojsk Polskich w Kubaniu). Dnia 3.03.1920 r. skierowany został do Francuskiej Szkoły Pilotów w Warszawie, po ukończeniu której przydzielony został na krótko do 21 EN, następnie od 26.08.1920 r. przeniesiony do 14 EW. Walcząc w jej barwach dał się poznać jako doskonały obserwator, szczególnie wyróżnił się w akcjach przeciw armii Budionnego. W dniu 22.09.1920 r., wraz z pchor. Mühlnickelem wykonali lot wywiadowczy na trasie Równe-Goszcza-Zwiahel i skutecznie zaatakowali tabory nieprzyjaciela w Zwiahlu, w drodze powrotnej zrzucając meldunek dla sztabu 9 Brygady Jazdy w Równem.


Z dniem 21.10.1920 r. został oddelegowany do Szkoły Lotniczej w Bydgoszczy. Mianowany kapitanem w wojskach lotniczych Dekretem Naczelnego Dowódcy L. 2585 z dnia 28.01.1921 r., następnie w dniu 11.05.1921 r. zostaje zastępcą dowódcy Dyonu Zapasowego w 3 PL w Poznaniu. Z dniem 1.09.1922 r. przeniesiony został z 1 PL do 3 PL z przydziałem do OSOL w Toruniu. Do 1 PL wrócił w listopadzie tegoż roku. Dnia 18.07.1925 r. przeniesiony został do rezerwy. W grudniu 1925 r. przeniesiony do 6 PL, następnie znalazł się w 5 PL. A w roku 1937 został przydzielony na stanowisko zastępcy kwatermistrza Bazy nr 6 w 6 PL. Lucjan Kulikowski zginął w dniu 15.09.1939 r. w wyniku bombardowania Siechowa pod Winnikami. Miejsce jego pochówku pozostaje nieznane.


Za czyny bojowe w czasie wojny polsko-bolszewickiej odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 434, Krzyżem Walecznych i Polową Odznaką Obserwatora nr 58.

Źródła:

O. Cumft, H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946, Warszawa 1989.
H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zamordowanych i zaginionych w latach 1939-1946. T. I. Polegli w kampanii wrześniowej, pomordowani w ZSRR i w innych okolicznościach podczas okupacji, rkps w zbiorach autora.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 6 z . 12.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 19.08.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 43 z dn. 11.11.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 46 z dn. 23.11.1922 r. (po raz pierwszy przeniesiony do rezerwy na własna prośbę z dniem 31.12.1922 r.).
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 136 z dn. 23.12.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Rocznik oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: