Marchlewski Walenty ppor. obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 20, 2017, 7:40 a.m.

Tagi:

Marchlewski Walenty ppor. obs.

Urodzony 14.02.1898 r. w Kurkorzu w powiecie wąbrzeskim, syn Walentego. Po uzyskaniu matury w gimnazjum w Gnieźnie, z dniem 21.07.1917 r. powołany do wojska niemieckiego i przydzielony do 49 PP. W dniu 24.06.1917 r. został skierowany do wojskowej niemieckiej szkoły lotniczej w Pile. Po trzymiesięcznym szkoleniu przydzielony został do 2 zapasowego oddziału lotniczego.


Dnia 21.02.1919 r. zgłosił się do służby w Wojsku Polskim. Został przydzielony do Szkoły Lotniczej w Ławicy, skąd w dniu 21.07.1919 r. został skierowany na 1 kurs do OSOL w Warszawie. Kursu nie ukończył z powodu skierowania do Szkoły Podchorążych Piechoty, którą ukończył w styczniu 1920 roku. Następnie został skierowany na III kurs obserwatorów, który ukończył w czerwcu tegoż roku i został przydzielony do 8 EW. Wsławił się jako doskonały obserwator przynosząc z każdego lotu cenne meldunki o nieprzyjacielu. W okresie walk pod Warszawą startował kilka razy dziennie brawurowo bombardując i ostrzeliwując napotkanego przeciwnika. Ponadto wykonywał loty łącznikowe oraz pomagał w kierowaniu ogniem polskiej artylerii. Brał udział w bombardowaniu sowieckich pociągów pancernych operujących w rejonie Zwiahla, by ułatwić polskiej kawalerii sforsowanie rzeki Horyń.


W październiku 1920 r., będąc w stopniu plutonowego otrzymał tytuł i odznakę obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Po zakończeniu wojny z Sowietami ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Dnia 5.09.1921 r. przeniesiony został do rezerwy i kontynuował rozpoczęte wcześniej studia prawnicze w Poznaniu. W styczniu 1925 r. przerwał naukę i na własną prośbę powrócił do lotnictwa. Przydzielony został do 3 PL w Poznaniu.


Zginął w dniu 26.03.1925 r. w tragicznym wypadku. Siedząc w kabinie samolotu na lotnisku został uderzony w głowę skrzydłem innej lądującej maszyny i zmarł na miejscu. Pochowany został na cmentarzu garnizonowym w Poznaniu.


Za wybitne czyny na frontach wojny polsko–bolszewickiej odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 1707, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Obserwatora.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Rocznik oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.


Fotografie:
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.

Zobacz podobne artykuły: