Niekraszewicz (Niekrasza*) Czesław kpt. obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja May 31, 2017, 10:49 a.m.

Tagi:

Niekraszewicz (Niekrasza*) Czesław kpt. obs.

Urodzony 18.05.1890 r. w Siedliszczach w powiecie oszmiańskim, jako syn Erazma i Józefy. Maturę uzyskał w gimnazjum w Wilnie. Dnia 1.01.1916 r. powołany został do wojska rosyjskiego i skierowany do Szkoły Oficerskiej w Kazaniu, po ukończeniu której w stopniu podporucznika służył w piechocie. Później przeniesiony został do 12 Batalionu Wojsk Inżynieryjnych. Z końcem 1917 r. wstąpił do I Korpusu Wschodniego, gdzie służył w dowodzonej przez generała Wacława Iwaszkiewicza 3 Dywizji Piechoty.


W dniu 12.12.1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Początkowo służył jako dowódca żandarmerii 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Następnie w lutym 1920 r. został skierowany do OSOL w Toruniu. W czerwcu tegoż roku ukończył szkolenie i jako obserwator został przedzielony do 1 EW, z składzie której walczył na foncie do końca wojny z Sowietami. W czasie wojny z bolszewikami wykazywał wielką odwagę i zaangażowanie, wykonał 31 lotów bojowych. Odznaczył się szczególnie z czasie ofensywy niemeńskiej, gdy podczas ataku na nieprzyjaciela (lecąc wraz z por. pil. Makowskim) doszło do awarii silnika i przymusowego lądowania, podczas którego koło ich samolotu uległo uszkodzeniu. Po dokonaniu niezbędnych napraw załoga wystartowała w celu dokończenia zadania. Do eskadry powrócili dopiero po wystrzeleniu całego zapasu amunicji i po dwóch dniach nieobecności.


U schyłku wojny pełnił funkcję adiutanta szefa lotnictwa II Armii. W październiku 1920 r., będąc w stopniu podporucznika, otrzymał prawo noszenia odznaki obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Po zakończeniu działań wojennych pełnił funkcję adiutanta w I Dyonie Lotniczym, następnie w 1 PL w Warszawie. W 1921 r. awansowany na porucznika, a 8.06.1922 r. uzyskał awans na stopień kapitana. W dniu 18.05.1925 r. objął dowództwo nad 3 EW (po przemianowaniu z 13 EL). Zginął w wyniku postrzału w dniu 14.05.1926 r. w Warszawie. Pochowany został w Wilnie.


Za zasługi bojowe został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8146, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Oficerskim orderu rumuńskiej „Korony Rumunii” oraz pośmiertnie Polową Odznaką Obserwatora.


Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989 (wg tej publikacji objął dowództwo nad 3 EW w dniu 19.05.1925 r.).
K. Sławiński, Lotnisko Mokotowskie w Warszawie, Biblioteczka Skrzydlatej Polski, Warszawa 1981.
* K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 75 z dn. 06.12.1923 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Rocznik oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1924.



Wszystkie artykuły umieszczone w serwisie bequickorbedead.com są własnością twórców witryny, wymienionych w zakładce "O autorach" i są chronione prawem autorskim.

Informujmy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), kopiowanie, modyfikowanie, powielanie i wykorzystywanie zawartych na stronie bequickorbedead.com materiałów tekstowych, zarówno w całości jak i we fragmentach, wymaga pisemnej zgody twórców witryny.

Zobacz podobne artykuły: