Orłoś Karol kpt. pil. obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 9, 2017, 5:59 p.m.

Tagi:

Orłoś Karol kpt. pil. obs.

Urodzony 20.07.1894 r. (09.07.1894 r.)* w Humaniu, gdzie w 1914 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. W czasie nauki w gimnazjum należał do organizacji polskich, był również wydawcą nielegalnego pisma. Na studia wyjechał do Kijowa. W wojsku carskim służył od czerwca 1916 r., kolejno w 5 Kijowskiej Szkole Chorążych, 22 Zapasowej Brygadzie Piechoty w Żytomierzu oraz zapasowym batalionie w Carycynie.


W 1918 r. przybył do Polski i zgłosił się na ochotnika do 36 PP Legii Akademickiej. Szkolił się w Szkole Podchorążych Piechoty, a po jej ukończeniu, w okresie od 25.10.1919 do 4.03.1920 r. odbywał kurs obserwatorów lotniczych. Na front wyruszył w składzie 18 EW. Szczególnie odznaczył się o trakcie obrony Warszawy, wtedy to wykonał wiele lotów przynosząc cenne meldunki o ruchach przeciwnika. W dniu 14.08.1920 r. wykonał zwiad w rejonie Pułtuska, z lotu powrócił z czterema postrzałami w bezpośredniej bliskości kabiny obserwatora. Dnia następnego odbył lot wywiadowczy w okolice Radzymina, w trakcie którego zbombardował napotkane oddziały sowieckie, niszcząc część taborów. W trakcie kolejnego lotu, dnia 16.08.1920 r. zbombardował bolszewików w rejonie Pułtuska. Jego samolot został trafiony dwukrotnie, jedna z kul przestrzeliła przewód od chłodnicy. Polska załoga zmuszona była do lądowania blisko linii sowieckich. Obs. Orłoś zatkał nieszczelność szmatą i załoga wystartowała ponownie, docierając z wielkim trudem na warszawskie lotnisko.


W październiku 1920 r. będąc w stopniu podporucznika, otrzymał prawo noszenia odznaki obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Dekretem Naczelnego Wodza L. 3415 z dnia 6.12.1921 r. nadano mu stopień porucznika. Po zakończeniu wojny polsko–sowieckiej, w okresie od 29.11.1921 do 30.09.1922 r. przebywał w Bydgoskiej Szkole Lotniczej, gdzie uczył się pilotażu. W marcu 1923 r. został przeniesiony z 1 PL do CZL. Przez pewien czas był kontrolerem wojskowym w fabryce samolotów „Plage i Laśkiewicz” w Lublinie. Awansowany na stopień kapitana w grudniu 1924 r. (z dniem 15.08.1924 r.). Od 1925 r. pełnił funkcję szefa pilotażu oraz dowódcy eskadr 2, następnie 3 w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Grudziądzu. W roku 1926 przeniesiony do kadry oficerów lotnictwa. Zginął dnia 25.07.1931 r. w wyniku zderzenia w powietrzu z innym samolotem nad lotniskiem dęblińskim.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 4425 i Polową Odznaką Obserwatora nr 31 oraz uhonorowany odznaką pilota Królestwa S.H.S.

Źródła:

* Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933 (wg tego źródła kapitanowi Orłosiowi udało się uniknąć służby w armii zaborczej).
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
T. Ruciński, Lotnisko w Grudziądzu część 1, Lotnictwo z szachownicą nr 37, 2010.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 06.12.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 38 z dn. 10.10.1922 .
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 17 z dn. 24.03.1923 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 131 z dn. 17.12.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 42 z dn. 11.10.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 25 z dn. 31.10.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 7 z dn. 23.10.1931 r.
Rocznik oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.

Zobacz podobne artykuły: