Piniński Franciszek Ksawery ppłk pil. obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 15, 2017, 6:16 p.m.

Tagi:

Piniński Franciszek Ksawery ppłk pil. obs.

Urodzony 5.07.1896 r. w Wiedniu. Ukończył Lwowskie gimnazjum, następnie w dniu 15.08.1912 r. wstąpił do Szkoły Kadeckiej Kawalerii w Marisch–Weiskirchen. Od dnia 15.03.1915 r. walczył w wojsku austriackim jako dowódca plutonu w 11 Pułku Ułanów. W dniu 6.07.1916 r. dostał się do niewoli rosyjskiej, więziony był do lipca 1918 r.


Dnia 25.11.1918 r. wstąpił do dyonu ułanów lwowskich i w jego składzie brał udział w walkach o Lwów. Dowódcą tegoż dyonu został w marcu 1919 r. Od dnia 1.04.1919 r. na własną prośbę został przeniesiony do 6 EW. Pełniąc w eskadrze funkcję obserwatora szczególnie odznaczył się w dniach 16-18.08.1920 r. kiedy to wykonywał loty kilka razy dziennie. Pod ciężkim ostrzałem z ziemi bombardował i ostrzeliwał przeciwnika zadając mu ciężkie straty. W dniu 23.08.1920 r. w trakcie natarcia polskiej kawalerii na Żółtańce musiał przymusowo lądować pomiędzy liniami. Z uziemionego samolotu wspierał ogniem k. m. szarżę własnej kawalerii.


W październiku 1920 r. będąc w stopniu porucznika, otrzymał prawo noszenia odznaki obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. W dniu 29.10.1921 r. skierowany został na kurs pilotażu do Niższej Szkoły Lotników w Bydgoszczy. Od 4.02.1922 r. służył w 14 EW, a od 29.11 tegoż roku został jej dowódcą. Wiosną 1927 r. został dowódcą 21 EL. Z dniem 2.12.1927 r. został przeniesiony służbowo na czteromiesięczny kurs dla dowódców eskadr przy Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. W okresie 18.05-11.11.1928 r. odbywał staż w Rumunii, po powrocie do kraju podjął służbę w Departamencie Aeronautyki, gdzie od stycznia 1930 r. objął stanowisko referenta. W dniu 13.02.1931 r. został dowódcą I dyonu liniowego w krakowskim 2 PL, a następnie pełniącym obowiązki dowódcy dyonu tegoż pułku. W marcu 1933 r. awansowany na stopień majora. Był członkiem polskiej delegacji wojskowej, która w maju 1939 r. wyjechała do Francji w celu uzgodnienia wspólnych działań na wypadek wybuchu wojny. Następnie, w roku 1939, pełnił funkcję attaché lotniczego w Paryżu.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 377, Krzyżem Walecznych (czterokrotnie), Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 30. Uhonorowany również rumuńską i francuską odznaką pilota.

Źródła:

H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zamordowanych i zaginionych w latach 1939-1946. T. I. Polegli w kampanii wrześniowej, pomordowani w ZSRR i w innych okolicznościach podczas okupacji, rkps w zbiorach autora.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
S. Pietruski, Lwowskie loty część 2, Lotnictwo z szachownicą nr 2, 2002.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 5 z dn. 05.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 23.12.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 3 z dn. 29.01.1930 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 3 z dn. 26.03.1931 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 3 z dn. 14.03.1933 r.
Rocznik oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.

Zobacz podobne artykuły: