Płachta Andrzej mjr obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 16, 2017, 12:25 p.m.

Tagi:

Płachta Andrzej mjr obs.

Urodzony 28.11.1892 r. w Toni w powiecie ostrzeszowskim, syn Macieja i Anny. Po ukończeniu szkoły ludowej wyjechał do Westfalii, gdzie od 1909 r. pracował jako górnik. W dniu 17.10.1912 r. powołany został do wojska niemieckiego, służył w 132 PP. Po wybuchu I Wojny Światowej walczył na froncie francuskim. W dniu 14.02.1917 r. oddelegowany został do Szkoły Strzelców Lotniczych we Wrocławiu, a po 2 miesiącach do Szkoły Lotniczej w Ławicy. Do końca I Wojny Światowej walczył kolejno w eskadrach 19 i 16 na froncie zachodnim.


Do Wojska Polskiego wstąpił w dniu 16.01.1919 r., otrzymał przydział na ławicką Stację Lotniczą. W okresie wojny polsko–ukraińskiej, od 8.03.1919 r. do 7.06.1919 r. latał jako obserwator w barwach 1 EWlkp. Następnie powrócił na Stację Lotniczą w Ławicy, gdzie pełnił funkcję adiutanta jej dowódcy (od 7.06 do 1.10.1919 r.), a przez pierwsze dwa tygodnie stycznia 1920 r. sam objął podództwo. Od 14.01. do 1.08.1920 r. walczył na Froncie Białoruskim w składzie 12 EW. W tym czasie odbył wiele dalekich i niebezpiecznych lotów, a w czasie kwietniowych walk pod Szaciłkami i Jakimkowskaja prowadził pod swym dowództwem eskadrę i czynnie uczestniczył w jej bojach przeciwko piechocie bolszewickiej. Eskadra ta, w okresie 6-15.04.1920 wykonała 31 lotów bojowych, zrzucając na sowieckie pozycje ponad 1000 kg bomb. W późniejszym czasie pełnił funkcję dowódcy 1 RPL. We wrześniu 1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana w Korpusie Wojsk Lotniczych (z dniem 1.04.1920 r.).


Po zakończeniu działań wojennych dowodził kolejno eskadrami 16 EW (od 8.03.1921 r.) i 10 EW (od 2.09.1921 r.). Od 1.09.1922 r. pracował w 3 PL (z dniem 1.11.1924 r. przydzielony na stanowisko dowódcy Oddziału Służby Lotnictwa), a od 18.04.1927 r. w 1 PL, gdzie wkrótce został dowódcą dyonu. Z dniem 15.08.1924 r. został awansowany na stopień majora. W końcu 1927 r. został przydzielony na czteromiesięczny kurs dla oficerów sztabowych lotnictwa przy Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie (z dniem 1.12.1927 r.). W dniu 5.11.1928 r. został wyznaczony na dowódcę dyonu szkolnego 1 PL, a w lipcu 1929 r. przesunięty na stanowisku dowódcy dyonu. W kwietniu 1933 r. wyznaczony na stanowisko dowódcy oddziału portowego w 1 PL.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8076, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 10 i Złotym Krzyżem Zasługi.

Źródła:

G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
W. Sankowski, Ławica lat dwudziestych część 1 okres 1921-1924, Lotnictwo z szachownicą nr 2, 2002.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 19.08.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 123 z dn. 21.11.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 131 z dn. 17.12.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 16 z dn. 11.06.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 23.12 1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 14 z dn. 5.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 6.07.1929 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 5 z dn. 11.04.1933 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 19.03.1936 r.
Rocznik oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1924.
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1932.

Zobacz podobne artykuły: