Röder Jan mjr obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 3, 2017, 9:27 a.m.

Tagi:

Röder Jan mjr obs.

Urodzony 30.11.1890 r. w Wenecji we Włoszech, syn Ambrożego i Marii. W Wiedniu ukończył szkołę realną, a także Korpus Kadetów. W dniu 18.08.1911 r. rozpoczął służbę w wojsku austro–węgierskim, w 40 PP w Rzeszowie. W okresie od 1.07. do 30.09.1916 r. uczył się w Szkole Topograficznej w Serbii, pracował następnie w 10 Wojennym Oddziale Pomiarowym na stanowisku topografa.


Do Wojska Polskiego wstąpił 23.11.1919 r., początkowo służył w Wojskowym Instytucie Geograficznym. W dniu 1.03.1920 r. ochotniczo zgłosił się na 3 kurs do OSOL. Po odbytym przeszkoleniu przydzielony został do 4 EW. Wraz ze swoją eskadrą brał udział w bitwie warszawskiej. W dniu 15.08.1920 r. w trakcie ataku na oddziały bolszewickie z bardzo nieznacznej wysokości jego płatowiec został wielokrotnie trafiony kulami wroga. W dniach 15-16.08.1920 r. wykonywał loty wywiadowcze w rejonie Garwolina, Korytnicy, Kończyc i Dębowa przynosząc cenne informacje o rozlokowaniu i liczebności wroga, ponadto napotkane oddziały zbombardował. Dnia 7.10.1920 r. podczas lotu wywiadowczego od Kojdanowa wzdłuż rzeki Uszy natknął się na oddziały sowieckie, które zaatakował. Pomimo silnej obrony i ostrzału z ziemi udało mu się wywołać panikę i rozproszyć wroga. Dwa dni później wykonał lot łącznikowy w celu nawiązania kontaktu z grupą gen. Krajeńskiego. Zadanie wykonał w trudnych warunkach atmosferycznych i terenowych. Lądował w Drębsku, zaledwie 10 km od nieprzyjaciela, doręczył rozkazy i odebrał meldunki sytuacyjne. W dniu 14.10.1920 r. uległ wypadkowi podczas wzlotu bojowego samolotem LVG C V pod Baranowiczami wraz z por. pil. Szyfterem. Z powodu wady silnika ich maszyna spadła na ziemię, por. Röder został ranny, a pil. Szyfter połamał obydwie nogi.


Po wojnie z bolszewikami, od dnia 17.08.1921r. pracował przy wytyczaniu przebiegu granicy polsko–bolszewickiej. Za okres wojny z Sowietami odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 253 oraz Polową Odznaką Obserwatora.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009 (wg autora tej publikacji obserwator został ranny pod Baranowiczami w dniu 12.10.1920 r.).
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.

Zobacz podobne artykuły: