Romanowski Zenon mjr obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 17, 2017, 12:17 p.m.

Tagi:

Romanowski Zenon mjr obs.

Urodzony 22.12.1891 r. Po ukończeniu kursu w OSOL w Toruniu przydzielony został do 16 EW, w składzie której walczył w trakcie wojny z bolszewikami. Dnia 29.05.1920 r. w trakcie lotu zwiadowczego atakował z niskiego pułapu bolszewików przeprawiających się przez Niemen. Pomimo silnej obrony sowieckiej, prowadził ostrzał do niemalże ostatniego pocisku. W dniu 1.10.1920 r. kilkukrotnie ostrzeliwał zgrupowania przeciwnika z broni pokładowej. We wsi Koreliszki atakował bombami tabory bolszewickie. Kiedy zrzucił drugą bombę jego samolot zaatakowany został przez trzy myśliwce. Broniąc się przed napastnikami, zdążył spuścić jeszcze jedną z bomb oraz paczki proklamacyjne. W trakcie potyczki jeden z myśliwców został zmuszony do lądowania, a obs. Romanowski zawrócił na lotnisko dopiero, gdy amunicja była na ukończeniu. Samolot polskiej załogi został trafiony aż sześciokrotnie.


W październiku 1920 r., będąc w stopniu podporucznika, otrzymał tytuł i odznakę obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Po zakończeniu działań wojennych służył w 2 PL, a następnie pracował m.in. jako oficer techniczny w 1 PL w Warszawie oraz pełnił stanowisko referenta w Departamencie IV M.S.Wojsk. W sierpniu 1924 r. będąc w stopniu kapitana obserwatora, otrzymał tytuł i odznakę pilota na czas służby w wojskach aeronautycznych (L. 664). We wrześniu 1926 r. został przeniesiony do 2 PL, w którym z późniejszym czasie został komendantem parku. W czerwcu 1934 r. został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa (od 1.10.1934 r. Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa) na stanowisko komendanta bazy.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8118, Krzyżem Walecznych, a także Polową Odznaką Obserwatora nr 22.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
A. Kaliński, Bydgoskie lotnisko w latach 1916-1939, Kronika Bydgoska, T. 20, 1998.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 39 z dn. 24.09.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 7.06.1934 r.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 82 z dn. 22.08.1924 r.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 96 z dn. 20.09.1924 r.
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1932.

Zobacz podobne artykuły: