Rybka Jan Szczepan ppor. obs. bal. inż.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 12, 2017, 6:38 a.m.

Tagi:

Rybka Jan Szczepan ppor. obs. bal. inż.

Urodzony w dniu 26.12.1896 r. w Warszawie, syn Władysława i Kamili. Uczęszczał do Szkoły Filologicznej w Warszawie. Po zdobyciu świadectwa dojrzałości rozpoczął w 1916 r. studia na Politechnice Warszawskiej, na Wydziale Inżynierii Lądowej.


Do Wojska Polskiego wstąpił na ochotnika w dniu 10.11.1918 r., początkowo służył w 36 PP Legii Akademickiej. Od dnia 1.01.1919 r. brał udział w walkach z Ukraińcami, pod Lwowem został ranny. W dniu 23.05.1919 r. został skierowany w do Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej w Poznaniu. Od dnia 23.10.1919 r. sprawował funkcję referenta w sekcji organizacyjnej Departamentu III Żeglugi Powietrznej. Na front powrócił 11.06.1920 r., w szeregach 2 baonu aeronautycznego, gdzie był dowódcą plutonu, a następnie kompanii. Odznaczył się szczególnie w dniu 2.08.1920 r., jako dowódca kompanii w 2 baonie 1 Pułku Aeronatycznego pod dow. por. Bronisława Lubańskiego. Wówczas to otrzymano rozkaz odparcia przeciwnika nadchodzącego od strony miejscowości Bindug i Kozak. Polski oddział dostał się pod silny ogień bolszewickiej artylerii, por. Lubański został śmiertelnie ranny, a dowództwo objął ppor. Rybka. Niedaleko rzeki Bug baon złożony z około 80 żołnierzy napotkał kolumnę bolszewików w liczbie dziesięciokrotnie większej. Ppor. Rybka przeprowadził brawurowy atak zaskakując znacznie przeważających przeciwników. Zdezorientowane oddziały sowieckie zaczęły się cofać, po krótkiej wymianie ognia puściły się do ucieczki. Uchodzący żołnierze próbowali przekroczyć rzekę wpław jednak Polacy otworzyli silny ogień zadając wrogowi wielkie straty. Na przeciwniku udało się zdobyć jedno działo, 3 k. m., amunicję oraz pojmać 14 jeńców.


Od dnia 17.11.1920 r. pełnił funkcję adiutanta szefa aeronautyki. Od 2.11.1921 r. uzyskał urlop na dokończenie studiów. We wrześniu 1925 r. został przydzielony do baonu mostowego, a w 1926 r. zdobył tytuł inżyniera dróg i mostów na Politechnice Warszawskiej. Po powrocie do służby, od dnia 11.03.1926 r. otrzymał przeniesienie do kadry oficerów inżynierii i saperów. Od końca 1929 r. pracował w Ministerstwie Robót Publicznych, a następnie został kierownikiem Powiatowego Zarządu Drogowego w Sierpcu.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 400 oraz Krzyżem Walecznych.

Źródła:

G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
T. Matuszak, Sprawozdanie płk. pil. bal. Aleksandra Wańkowicza z użycia 1 Pułku Aeronautycznego w wojnie 1920 roku, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 25, 2002.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 69 z dn. 23.07.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 92 z dn. 13.09.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 38 z dn. 10.10.1922 r.

Zobacz podobne artykuły: