Skorobohaty Ignacy mjr pil. obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja May 31, 2017, 11:50 a.m.

Tagi:

Skorobohaty Ignacy mjr pil. obs.

Urodzony 21.01.1898 r. w Nieświeży. Podczas trwania wojny polsko–bolszewickiej walczył w barwach 1 EW. W dniu 10.06.1920 r., wraz z por. Janeczko odbył daleki lot wywiadowczy z Wilna na Płock. Pomimo silnego ostrzału z ziemi zadanie wykonał, w drodze powrotnej jego maszyna została trafiona w silnik i pilot przymusowo lądował zaledwie 3 km za polskimi liniami. W dniu 3.08.1920 r. odbył lot łącznikowy w rejon Ostrołęki, Łomży i Ambrowa, mający na celu odnalezienie polskiej kawalerii. Wypatrując polskich oddziałów samolot musiał lecieć na nieznacznym pułapie, przez co narażony był na zestrzelenie. W trakcie tego lotu polska maszyna otrzymała kilka postrzałów, jednakże zadanie zostało wykonane, za co otrzymał podziękowanie od gen. Hallera. W dniach 15-22.08.1920 r. brał czynny udział w obronie Warszawy, gdzie startował nawet kilka razy dziennie. W dniu 21.09.1920 r. wraz z ppor. Gwizdalskim zbombardował sowiecką piechotę pod Odelskiem, a w dniu 28.08.1920 r., podczas akcji na Górdek, brawurowo zaatakował wrogi oddział pancerny i zmusił go do wycofania się.


W październiku 1920 r. będąc w stopniu podporucznika otrzymał tytuł i odznakę obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Po zakończeniu wojny z bolszewikami ukończył OSOL w Toruniu, Szkołę Pilotów w Bydgoszczy oraz Wyższą Szkołę Pilotażu w Grudziądzu. Z dniem 1.09.1922 przeniesiony został z 1 do 2 PL w Warszawie, następnie już w listopadzie, znów wrócił do 1 PL. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wojskowych L. 24752 z 1923 r. otrzymał tytuł i odznakę pilota wojsk aeronautycznych. Dnia 3.05.1926 r. awansował na stopień kapitana ze starszeństwem z 1.07.1925 r. a w październiku 1926 r. został przeniesiony do kadry oficerów lotnictwa. Z dniem 2.12.1927 r. został przeniesiony służbowo na czteromiesięczny kurs dla dowódców eskadr przy Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. Kolejno przeniesiony do dyspozycji szefa Departamentu Aeronautyki M.S.Wojsk. i do 3 PL.


W maju 1929 r. objął dowództwo 13 EL. W okresie od lipca 1930 do kwietnia 1932 r. dowodził I Dyonem Liniowym w 1 PL, następnie służył w 5 PL w Lidzie. W lipcu 1933 r. po rozwiązaniu 54 EL i utworzeniu 51 EL kpt. pil. Skorobohaty został jej pierwszym dowódcą. Od listopada 1933 r. do października 1937 r. dowodził I Dywizjonem Liniowym (w międzyczasie, w roku 1935, na krótko objął dowództwo w 53 EO), a w sierpniu tegoż roku objął dowództwo nad Dywizjonem Szkolnym.


Po wybuchu II Wojny Światowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie przydzielony został do 304 Dywizjonu Bombowego „Ziemi Śląskiej”. W dniu 1.11.1942 r. patrolował Zatokę Biskajską na samolocie typu Wellington. Z lotu tego już nie powrócił, prawdopodobnie jago maszyna została zestrzelona przez myśliwiec niemiecki. Zginęła cała sześcioosobowa załoga Wellingtona.


Za okres wojny z Rosją sowiecką odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8116 oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 39. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 1836 z dnia 12.07.1921 r. odznaczony Krzyżem Walecznych w nagrodę za męstwo i osobistą odwagę wykazaną w walce z nieprzyjacielem w obronie Ojczyzny. Uhonorowany został także międzysojuszniczym Medaille Interaillée.

Źródła:

O. Cumft, H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946, Warszawa 1989.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 19.08.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 29 z dn. 23.07.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 43 z dn. 11.11.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 48 z dn. 73.11.1923 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 18 z dn. 3.05.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 42 z dn. 11.10.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 23.12.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 28.09.1933 r.
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1932.

Zobacz podobne artykuły: