Uszyński Tadeusz Łukasz ppor. obs. mgr

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Oct. 18, 2017, 6:12 a.m.

Tagi:

Uszyński Tadeusz Łukasz ppor. obs. mgr

Urodzony 18.10.1894 r. w Łukowie, syn Romana i Mirosławy. Po ukończeniu gimnazjum w Brześciu Litewskim rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Kijowskiego, później przeniósł się na Uniwersytet Warszawski. W dniu 02.07.1917 r. wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego. W okresie od 25.01.1918 r. do 10.10.1918 r. uczęszczał do Szkoły Podchorążych.


Służbę w nowo powstałym Wojsku Polskim rozpoczął od 1 PP, później pracował w Sądzie Wojennym. Od dnia 6.03.1919 r. służył w 7 PP Legionowej, a od 15.03.1920 r. odbył przeszkolenie w OSOL. Na front wyruszył 6.06.1920 r., walczył jako obserwator w 1 EW. Podczas jednego z lotów wywiadowczych w rejonie Połocka samolot ppor. Uszyńskiego i sierż Katarzyńskiego został zestrzelony, jednak udało im się szczęśliwie wylądować na własnym terenie. Szczególnie wsławił się podczas walk o Warszawę, wtedy to startował na akcje nawet cztery razy dziennie. W dniu 15.08.1920 r. 1 EW otrzymała rozkaz zbombardowania przeciwnika w okolicy Pułtuska. Obserwator Uszyński swymi celnymi rzutami bomb oraz seriami z k. m. zadał bolszewikom ciężkie straty. Ponadto wykrył baterię, która ostrzeliwała polskie oddziały, i zaciekłymi atakami unieszkodliwił ją. Dnia 18.08.1920 r. jego eskadra otrzymała rozkaz lotu grupowego. Podczas silnej burzy i deszczu samoloty 1 EW zawróciły nie wykonując powierzonego zadania. Jedynymi, którzy kontynuowali misję byli ppor. Uszyński wraz z pilotem.


W październiku 1920 r., będąc w stopniu podporucznika, otrzymał prawo noszenia odznaki obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Po wojnie, z dniem 1.01.1921 r., został zwolniony z wojska w celu dokończenia studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1922 przydzielony do Departamentu IV Żeglugi Powietrznej w Ministerstwie Spraw Wojskowych.


Za bohaterską postawę w wojnie z bolszewikami odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 4423, Krzyżem Walecznych i Polową Odznaką Obserwatora nr 68.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 29 z dn. 26.08.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 38 z dn. 10.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Rocznik oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: