Zawadzki Rogala Wiktor mjr obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 24, 2017, 4:55 p.m.

Tagi:

Zawadzki Rogala Wiktor mjr obs.

Urodzony 23.03.1896 r. Do Wojska Polskiego został przyjęty i powołany do służby czynnej Dekretem Naczelnego Wodza L. 2536 z dnia 19.01.1921 r. Podczas wojny z bolszewikami walczył jako obserwator w 10 EW. W dniu 28.09.1920 r. wykonał lot wywiadowczy wraz z por. pil. Janem Mateckim na linii Linówka–Roszewo–Drohiczyn–Janowo. W okolicy Janowa miał dodatkowo nawiązać łączność z grupą gen Krajewskiego. Lot przebiegał w niesprzyjających warunkach pogodowych, ponadto w okolicy Janowa operowały oddziały nieprzyjacielskie. Z braku łączności nie było pewności, co do położenia gen. Krajewskiego. Polska załoga z pułapu około 50 m wypatrzyła polskie mundury, wylądowała i wymieniła z odnaleziony oddziałem rozkazy oraz meldunki następnie wystartowali udając się z powrotem na lotnisko w Linówce.


Dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.). Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych z dnia 12.03.1921 r. otrzymał prawo noszenia odznaki obserwatora wraz z przysługującym tytułem. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w lotnictwie. W maju 1925 r. został dowódcą 22 EL, a w październiku 1926 roku został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza 2 PL. Awansowany na stopień majora w kwietniu 1927 r. W końcu 1928 r. został przeniesiony na stanowisko dowódcy dyonu w 6 PL. W lipcu 1929 r. został przeniesiony do 3 PL na stanowisko dowódcy dyonu. W okresie od października 1929 r. do lutego 1933 r. dowodził Dyonem Szkolnym w 3 PL. Później został przeniesiony do 1 PL, od kwietnia 1933 r. do grudnia 1938 r. pełnił funkcję komendanta Bazy Lotniczej.


Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 195, Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 19. Uhonorowany również włoską i francuską odznaką obserwatora oraz międzysojuszniczym Medaille Interalliée.

Źródła:

Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 5 z dn. 05.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 10 z dn. 12.03.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 43 z dn. 13.10.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 13 z dn. 20.04.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 8 z dn. 21.03.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 14 z dn. 5.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 6.07.1929 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 19.03.1931 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 5 z dn. 11.04.1933 r.
Rocznik oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.

Zobacz podobne artykuły: