Domes Augustyn Lambert płk pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 24, 2017, 4:45 p.m.

Tagi:

Domes Augustyn Lambert płk pil.

Urodzony 8.04.1895 r. w Jarosławiu, syn Augustyna i Zofii. Początkowo uczęszczał do szkół w Jarosławiu i Przemyślu. W 1912 r. skończył Wojskową Szkołę Realną w węgierskim Kismarton, następnie wstąpił do Akademii Wojskowej im. Marii Teresy w Wiener Neustadt, którą ukończył w 1915 r. w stopniu podporucznika. Przydzielony został do 32 Pułku Obrony Krajowej i wraz z nim walczył na froncie rosyjskim (od 1.05.1915 r. do 1.05.1917 r.). Do 1.07.1917 r. przebywał w Szkole Obserwatorów również w Wiener Neustadt. Po przeszkoleniu na obserwatora trafił do 5 EL stacjonującej na froncie włoskim. Odbył również kurs pilotażu, po skończeniu którego został dowódcą 43 eskadry (Flik 43/J)4. Będąc w wojsku austro-węgierskim odbył 96 lotów bojowych o łącznym czasie trwania około 240 h.


Niedługo po wstąpieniu do Wojska Polskiego (pod koniec 1918 r.) pełnił funkcję szefa pilotażu w Niższej Szkole Lotników w Krakowie (od 1.05.1919 r. do 20.04.1920 r.). Od 21.04.1920 r. był dowódcą 1 EW, z którą wyjechał na front. W czerwcu 1920 r., wyruszył z Wilna (wraz z por. Makowskim) w celu zbombardowania mostu na Dźwinie w Płocku (w odległości bagatela 240 km w jedną stronę), przez który przeprawiały się transporty dla sowieckiej armii. Podjęty przez polską załogę atak wywarł ogromne wrażenie na nieprzyjacielu. W wyniku nalotu uszkodzono dwa mosty, natomiast sowiecka obrona przeciwlotnicza celnym ogniem kilkukrotnie trafiła samolot por. Domesa.


Funkcję dowódcy pełnił do 6.11.1921 r., tego dnia został awansowany na kapitana. Od 7.11.1921 r. służył w 3 Pułku Lotniczym (jako dowódca 1 EW), a w okresie od 15.12.1921 r do 12.06.1924 r. był szefem pilotażu w grudziądzkiej Wyższej Szkole Pilotów. W międzyczasie został awansowany na stopień majora (2.04.1924 r.). Od dnia 13.06.1924 r. zajmował kierownicze stanowisko w CZL, a od 1.01.1925 r. został przydzielony do Departamencie IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko kierownika referatu. Dnia 21.10.1926 r. został zastępcą dowódcy 2 PL, a od 21.05.1929 r. jako podpułkownik dowodził 6 PL we Lwowie. Funkcję tą sprawował do kwietnia 1934, po czym pracował w Ministerstwie Komunikacji. Po wybuchu II Wojny Światowej przedostał się na Węgry, gdzie zmarł 18.01.1940 r.


Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 1836 z dnia 12.07.1921 r. odznaczony Krzyżem Walecznych w nagrodę za męstwo i osobistą odwagę wykazaną w walce z nieprzyjacielem w obronie Ojczyzny. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8086 a także czechosłowacką i rumuńską odznaką pilota oraz Krzyżem Komandorskim z gwiazdą Greckiego Orderu „Feniksa”.

Źródła:

O. Cumft, H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946, Warszawa 1989.
T. Goworek, Pierwsze samoloty myśliwskie lotnictwa polskiego, Warszawa 1991.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
H. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zamordowanych i zaginionych w latach 1939-1946. T. I. Polegli w kampanii wrześniowej, pomordowani w ZSRR i w innych okolicznościach podczas okupacji, rkps w zbiorach autora.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
Sankowski Wojciech, Ławica lat dwudziestych część 1 okres 1921-1924, Lotnictwo z szachownicą nr 2, 2002.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005 (wg tego źródła po wojnie zamieszkał w Wiedniu i zmarł w dniu 18.10.1969 r.).
Dziennik Personalny M.S.Wojsk, Nr 29 z d. 23.07.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 32 z dn. 2.04.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 7 z dn. 22.01.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 24.01.1929 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 9 z dn. 27.04.1929 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 19 z dn. 12.12.1929 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 19.03.1931 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 11.11.1937 r.
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1932.

Zobacz podobne artykuły: