Dziembowski Adam Jerzy kpt. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 26, 2017, 6:41 p.m.

Tagi:

Dziembowski Adam Jerzy kpt. pil.

Urodzony 17.03.1892 r. w Poznaniu, syn Zygmunta i Walentyny. Ukończył gimnazjum humanistyczne oraz 4 semestry na poznańskiej politechnice. W dniu 18.08.1914 r. powołany został do służby w wojsku niemieckim. W trakcie I Wojny Światowej służył m.in. w 5 baonie trenów poznańskich, oddziale zaopatrującym w amunicję. Od 14.07.1916 r. był tłumaczem w stacji nasłuchu telefonicznego. Pod koniec października 1917 r. skierowany został na przeszkolenie lotnicze do Altenburga, później do Poznania i Warszawy. Od dnia 17.09.1918 r. był pilotem w 281 eskadrze walczącej na froncie zachodnim.


Do wojska wielkopolskiego wstąpił na ochotnika w dniu 1.01.1919 r. Dnia 18.01.1919 r. został dowódcą Stacji Lotniczej Ławica (po Wiktorze Pniewskim). Od dnia 25.05.1919 r. dowodził 4 Wielkopolską Eskadrą Bojową (późniejszą 15 EM). Odznakę pilota wraz z przysługującym tytułem porucznika pilota otrzymał w październiku 1920 r. Pil. Dziembowski brał udział we wszystkich lotach drużynowych eskadry. Jako dowódca i pilot 15 EM wsławił się brawurowymi atakami szturmowymi wymierzonymi przeciwko oddziałom bolszewickim, szczególnie w dniach 15-16.08.1920 r. Wówczas to wyleciał z zadaniem zaatakowania sowieckiej kawalerii przeprawiającej się przez Bug w rejonie Busk-Drewlany. Najpierw ogniem k.m. zaatakował oddział liczący 1000 jeźdźców oraz kolumnę taborów i rozproszył oddział sowiecki próbujący naprawić zerwany przez polskich saperów most. Jedynie w dniu 17 sierpnia wykonał aż 4 loty szturmowe.


Po zakończeniu działań wojennych służył w Dyonie Zapasowym 3 PL w Poznaniu. W dniu 9.05.1922 r. został przeniesiony do rezerwy. W marcu 1925 r. został przeniesiony (w korpusie oficerów rezerwowych) do 4 PL. Po odejściu do cywila założył fabrykę tlenu w Bydgoszczy. Kpt. Dziembowski zmarł 23.12.1965 r.


Za czyny bojowe w czasie wojny 1918-1920 oznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 463, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota nr 79.

Źródła:

Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
Ł. Łydżba, Fokkery w obronie Lwowa, Lotnictwo z szachownicą nr 31, 2009.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 25 z dn. 3.03.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 12 z dn. 26.10.1933 r. (sprostowanie imion).
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: