Jurek Wacław chor. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Sept. 13, 2017, 5:22 a.m.

Tagi:

Jurek Wacław chor. pil.

Urodzony 13.09.1896 r. w Krępie w powiecie ostrowskim. Wkrótce po ukończeniu sześcioklasowej szkoły ludowej, w dniu 1.10.1915 r. został powołany do służby w wojsku niemieckim. W armii zaborczej, do dnia 10.11.1918 r. służył w lotnictwie jako szeregowy.


Dnia 14.11.1918 r., jako ochotnik Wielkopolskiej Straży Pogranicznej w Kaliszu, wstąpił do Wojska Polskiego. Od 10.01.1919 r. szkolił się w Szkole Pilotów w Ławicy, następnie w Wyższej Szkole Pilotów w Poznaniu (którą ukończył 10.08.1920 r.). Następnie został przydzielony do 8 EW, w której służył od 10.08.1920 r. Wraz ze swoją eskadrą wyruszył na Front Wołyński. W okresie od 4–12.09.1920 r. odbył 14 lotów bojowych w rejonie Hrubieszowa i Włodzimierza Wołyńskiego. W tych dniach wsławił się w zwalczaniu kawalerii bolszewickiej z niskiego pułapu. Po prawie każdym wylocie wracał na lotnisko z uszkodzonym od kul samolotem. Dnia 17.09.1920 r. w trakcie trzeciego lotu w tym dniu wykonał zwiad w kierunku na Kowel–Czartorysk–Maniewicze. Pomimo przestrzelonego radiatora kontynuował zadanie. Wylądował dopiero po zapaleniu się karburatora (gaźnika), zdołał jednak wypełnić powierzone mu zadanie, z którego przywiózł cenne meldunki. Na początku października 1920 r. brał czynny udział w bombardowaniu sowieckich pociągów pancernych w rejonie Zwiahla.


W październiku 1920 r., będąc w stopniu kaprala, otrzymał prawo noszenia odznaki lotnika na czas służby w wojskach lotniczych. W dniu 14.06.1921 r. uzyskał awans na stopień chorążego, 13.07.1922 r. przeniesiony został do 3 eskadry 1 PL w Warszawie. Odbył 5 miesięczny kurs w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Chełmie, po którym powrócił do 1 PL i służył kolejno w 13 i 12 EW. Od 1.12.1926 r. był instruktorem w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Grudziądzu (jako oblatywacz samolotów wychodzących z remontu w parku lotniczym), a z dniem 26.03.1928 r. został przeniesiony do Lotniczej Szkoły Strzelców i Bombardierów, gdzie był pilotem eskadry ćwiczebnej.


Odznaczony został m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 283, Krzyżem Walecznych, Brązowym Krzyżem Zasługi, Polową Odznaką Pilota nr 65, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921, Medalem X–lecia Odzyskania Niepodległości a także odznaczeniami rumuńskim (Krzyż I klasy „Za wierną służbę”).

Źródła:

G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
T. Ruciński, Lotnisko w Grudziądzu część 1, Lotnictwo z szachownicą nr 37, 2010.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 26.01.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 77 z dn. 16.12.1923 r.

Zobacz podobne artykuły: