Jurkiewicz Artur kpt. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 2, 2017, 9:37 a.m.

Tagi:

Jurkiewicz Artur kpt. pil.

Urodzony 7.05.1893 r. w Wiedniu, syn Ludwika i Emilii. Po ukończeniu gimnazjum przez dwa lata studiował na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki w Liége. Po wybuchu I Wojny Światowej wstąpił w 1915 r. do 2 armijnego awiacyjnego oddziału. Już w październiku tegoż roku skierowany został do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Sewastopolu. Od lutego 1916 r. służył w 9 armijnym awiacyjnym oddziale. W grudniu 1917 r. dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do 21.11.1918 r.


Po odzyskaniu wolności zgłosił się do służby w Wojsku Polskim i w dniu 16.12.1918 r. złożył przysięgę na wierność Rzeczypospolitej na Polu Mokotowskim w Warszawie. Od dnia 24.11.1918 r. latał w barwach 7 EM. W dniu 6.02.1919 r., na mocy dekretu Naczelnego Wodza, mianowany został pilotem. W marcu 1919 r. został mianowany dowódcą 4 EW. W trakcie obrony Lwowa wykonał ponad 30 lotów bojowych, podczas których zwalczał oddziały ukraińskie oraz dostarczał cenne informacje z pola walki. Podczas ofensywy na Wilno w kwietniu 1919 r. wykonał lot rozpoznawczy pod silnym ostrzałem przeciwnika. Po powrocie dostarczył ważne informacje na temat oddziałów bolszewickich, które to pozwoliły na skuteczny atak i odepchnięcie wroga spod Wilna. W lipcu 1919 r. wykonał szereg niebezpiecznych lotów w głąb terenu opanowanego przez bolszewików, bombardował mosty i stacje kolejowe. Nierzadko zdarzało się, że latał w trudnych warunkach atmosferycznych, a po powrocie na lotnisko jego samolot często bywał uszkodzony od kul bolszewickich.


W kwietniu 1920 r. został szefem lotnictwa w 1 Armii (dowódcą 4 Dywizjonu Lotniczego), od października 1920 r. w stopniu kapitana (zatwierdzony z dniem 1.04.1920 r.) został oficerem przy Kwaterze Głównej Naczelnego Wodza. Od grudnia pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Odbiorczej przy CZL. Od dnia 7.01.1922 r. przeszedł do rezerwy. W późniejszym czasie powrócił do służby i został przydzielony do 6 PL we Lwowie.


Odznaczony zastał m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8144, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota nr 47.

Źródła:

G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
S. Pietruski, Lwowskie loty, Lotnictwo z szachownicą nr 1, 2002.
K. Sławiński, Lotnisko Mokotowskie w Warszawie, Biblioteczka Skrzydlatej Polski, Warszawa 1981.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 16 z dn. 13.02.1919 r.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 5 z dn. 18.01.1919 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 22.09.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934 (wg tego źródła urodził się 7.01.1893 r.)

Zobacz podobne artykuły: