Konopka Władysław kpt. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 3, 2017, 12:47 p.m.

Tagi:

Konopka Władysław kpt. pil.

Urodzony 11.05.1892 r. w Krakowie, syn Marcina i Olimpii. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął studia prawnicze, zaliczył 4 semestry. Z dniem 1.08.1914 r. wcielony został do wojska austriackiego. Początkowo służył w 12 Pułku Artylerii Polowej, a od dnia 1.09.1917 r. w 8 Pułku Artylerii Ciężkiej. Od 1.03.1918 szkolił się na obserwatora lotniczego w Wiener Neustadt, po ukończeniu kursu walczył na froncie włoskim i serbskim w składzie 36 kompanii lotniczej.


Do Wojska Polskiego wstąpił 14.11.1918 r. Z dniem 17.12.1918 r., jako porucznik, otrzymał przydział do Sekcji Żeglugi Napowietrznej przy M.S.Wojsk. Po ukończeniu szkoły pilotów w Krakowie i Poznaniu przydzielony został do 7 EM, w której walczył od 1.09.1919 r. Wsławił się jako lotnik frontowy, podczas ataków z niskiego pułapu siał popłoch i zniszczenie w szeregach wroga. Z sukcesem wykorzystał doświadczenie obserwatora wyniesione z czasów I Wojny Światowej, po każdym locie dostarczał cennych informacji o nieprzyjacielu. Zmusił do wycofania pociągu pancernego mającego za zadanie bronić przed Polakami miasta Berdyczowa. Nie zważając na silny ostrzał atakował wówczas także bolszewicką piechotę i jazdę. Podczas stacjonowania 7 EM na lotnisku w miejscowości Zwiahel dokonał lotu wywiadowczego, w trakcie którego musiał przymusowo lądować. Został wówczas ranny i odesłany do szpitala.


Dekretem Naczelnego Wodza L. 2299 z dnia 9.09.1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (z dniem 1.04.1920 r.). W marcu 1921 r. został dowódcą 7 EM. Niedługo potem, w dniu 18.08.1921 r. został urlopowany w celu dokończenia studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim. W dniu 1.01.1926 r. jako oficer rezerwy został przeniesiony z 2 PL do 6 PL we Lwowie. Następnie przeniesiony do 1 PL. Później pracował w firmie „Międzynarodowe Gazociągi we Lwowie” oraz był szefem działu handlowego poznańskiej firmy „Samolot”. W 1928 r. został członkiem komisji organizacyjnej PLL LOT, gdzie pracował do 1932 r. jako szef działu eksploatacyjnego.


Za czyny bojowe w okresie wojny polsko–bolszewickiej odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 3244 (w dniu 2.10.1920 r.), Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota nr 84.

Źródła:

R. F. Karolevitz, R. S. Fenn, Dług Honorowy. Amerykańscy piloci Eskadry Myśliwskiej im. Kościuszki w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920, Warszawa 2005.
Z. Kozak, Udział lotników amerykańskich w wojnie polsko-bolszewickiej, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 3 z 14.01.1919 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 22.09.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 136 z dn. 23.12.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: