Kossowski Jerzy płk pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 7, 2017, 6:45 a.m.

Tagi:

Kossowski Jerzy płk pil.

Urodzony 12.08.1892 r. w Grodnie, syn Włodzimierza i Olgi. W 1910 r. uzyskał maturę w Korpusie Kadetów w Moskwie. W okresie od 1.09.1910 r. do 6.08.1913 r. uczęszczał do Michajłowskiej Szkoły Artylerii w Petersburgu, po ukończeniu której służył jako oficer w artylerii rosyjskiej. Będąc w stopniu kapitana skierowany został w 1916 r do Szkoły Pilotów w Sewastopolu, która ukończył na początku 1917 roku i do 2.12.1917 r. latał w 13 oddziale myśliwskim. Po rewolucji październikowej wyjechał z Rosji.


Zaciągnął się do Wojska Polskiego w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej jako szeregowiec, następnie w 1918 r. zgłosił się do Wojska Polskiego tworzonego we Francji. Po przeszkoleniu na francuskim sprzęcie w szkole lotniczej w Dijon został dowódcą Obozu Lotnictwa Polskiego w Pau. Do Polski, już jako kapitan, powrócił wraz z Błękitną Armią gen. Hallera w dniu 27.04.1919 r. Dnia 12.05.1919 r. wyruszył na front jako zastępca dowódcy w 39 eskadrze, a od 28.09.1919 r. będąc w stopniu majora został dowódcą V Dywizjonu Lotniczego, później pełnił funkcję szefa lotnictwa 3 i 4 Armii. W trakcie ofensywy Kijowskiej w okresie 19.04 – 18.06.1920 r. kierował podległymi mu eskadrami. Lecąc na ich czele wykazał się niezwykłą odwagą i brawurą. Wspierając polską piechotę atakował przeciwnika z małej wysokości pomimo silnego ostrzału z ziemi, siał popłoch i zadawał ciężkie straty oddziałom bolszewickim. W dniu 19.04.1920 r. odbył lot w celu zbombardowania dworców kolejowych w Żytomierzu i Kijowie. Przebył dystans 620 km, z czego 560 km nad terenem opanowanym przez wroga. W dniu 26.05.1920 r. w czasie lotu powrotnego z bombardowania mostu kolejowego w Czerkas, z powodu awarii pompy paliwowej musiał awaryjnie lądować na zachodnim brzegu Dniepru. Po dwóch dniach pracy przy użyciu podręcznych narzędzi zdołał wraz z ppor. obs. Liborio usprawnić samolot i wrócić na lotnisko Post Wołyński. Dnia 30.05.1920 r. śmiałym atakiem, przy współpracy z piechotą, odepchnął Sowietów atakujących Tripole. W trakcie lotu w dniu 18.06.1920 r. zestrzelił sowiecki samolot, którego dwuosobowa załoga zginęła. W okresie ofensywy Kijowskiej wykonał 57 lotów o łącznym czasie trwania 123 h i 50 min. Jego samolot został postrzelony 102 razy, dwukrotnie raniono jego obserwatorów.


Od dnia 15.09.1921 r. był dowódcą III Dyonu Lotniczego w 1 PL (do czerwca 1925 r.), a z dniem 10.04.1925 r. przeniesiony został do 11 Pułku Myśliwskiego, gdzie również pełnił funkcje dowódcy (do września 1927 r.) Awansowany na stopień pułkownika z dniem 15.08.1924 r. Następnie stał na czele 5 PL. Przed przejściem w stan spoczynku w 1929 r. pracował jeszcze w Departamencie Lotnictwa M.S.Wojsk. na stanowisku inspektora Lotnictwa Myśliwskiego. Następnie pracował jako oblatywacz w PZL, ponadto zajął się lotnictwem akrobacyjnym. W dniu 6.08.1939 r. w Krakowie popełnił samobójstwo.


Za wybitne zasługi dla lotnictwa polskiego odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 3945, Krzyżem Walecznych (czterokrotnie), Złotym Krzyżem Zasługi, Polową Odznaką Pilota nr 4, Krzyżem Komandorskim orderu rumuńskiego „Korony Rumunii”, odznaką pilota Królestwa S. H. S. oraz odznaczeniami francuskimi (Legii Honorowej 5 klasy) i włoskimi.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 12 z dn. 10.05.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 24 z dn. 01.08.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 75 z dn. 06.12.1923 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 131 z dn. 17.12.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 42 z dn. 10.04.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 23 z dn. 10.09.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 25 z dn. 31.10.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 14 z dn. 5.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 6.07.1929 r.
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1924.
Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: