Krzywik Teofil por. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja May 18, 2017, 8:37 a.m.

Tagi:

Krzywik Teofil por. pil.

Urodzony 25.04.1894 r. W dniu 23.01.1919 r. wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego i brał udział w powstaniu wielkopolskim. W trakcie trwania wojny polsko-bolszewickiej służył w 12 EW (była 1 EWlkp.), która wspierała 1 Dywizję Strzelców Wielkopolskich. Podczas lotów bojowych na froncie Litewsko-Białoruskim wykazał się wielką odwagą atakując z nieznacznego pułapu oddziały przeciwnika. Brał udział w bombardowaniu dworców kolejowych oraz pozycji sowieckich. Ponadto uczestniczył w zwalczaniu baterii i kolumn bolszewickich. Wykonywał bardzo odległe loty wywiadowcze. Za brawurowe i śmiałe loty bojowe wykonane w tym okresie otrzymał, wraz ze swym obserwatorem ppor. Wiktorem Karczewskim, pochwałę z 22.09.1919 r. (rozkaz 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich). W dniu 27.09.1919 r. podczas jednego z takich lotów został, wraz z ppor. obs. Karczewskim, zestrzelony przez piechotę nieprzyjaciela i zmuszony do lądowania na terytorium wroga. Wymontował z samolotu k.m. i przedostał się do polskich oddziałów. Następnie z pomocą piechoty polskiej powrócił na miejsce lądowania w celu uratowania samolotu. Niestety maszyna została spalona, udało się ocalić silnik i zbiornik. Dnia 15.12.1919 r. z powodu defektu silnika zmuszony został do lądowania na terenie zajętym przez bolszewików i dostał się do niewoli, gdzie zaginął bez wieści. Ppor. Karczewski po długiej tułaczce wrócił do eskadry z odmrożeniami nóg.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8091 oraz Krzyżem Walecznych.



*J. Zieliński, W. Wójcik oraz H. Mordawski wskazują, że por. Krzywik z niewoli już nie wrócił, natomiast według J. Pawlaka ppor. pil Teofil Krzywik zginął w dniu 15.12.1919 r. Jednakże order przyznano mu jako osobie żyjącej. Ponadto, nie figuruje on jako zmarły w publikacji „Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa” ( Warszawa 1933). Jednocześnie występuje na liście oficerów 3 PL, którzy między 29.08.1921 r. a 5.01.2929 r. pełnili służbę w Pułku, z kolei Dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.), a w Dzienniku Personalnym nr 45 z 1926 r. zostaje przeniesiony do kadry oficerów lotnictwa z pozostawieniem w stanie nieczynnym. Figuruje także na liście oficerów zawodowych 3 PL w Poznaniu jako porucznik w stanie nieczynnym.

Źródła:

Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk, Nr 5 z dn. 05.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 45 z dn. 20.10.1926 r.
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1924.

Zobacz podobne artykuły: