Łagoda Czesław ppor. rez. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Aug. 16, 2017, 9:59 a.m.

Tagi:

Łagoda Czesław ppor. rez. pil.

Urodzony 30.06.1897 r. w Poznaniu, syn Jana i Małgorzaty. Absolwent szkoły handlowej w Poznaniu. W dniu 2.06.1916 r. wcielony został do wojska niemieckiego, służył w artylerii polowej. Od dnia 3.10.1916 r. w 14 eskadrze, gdzie odbył przeszkolenie pilotażowe, po którym trafił na front zachodni.


Brał czynny udział w powstaniu wielkopolskim. Od marca 1919 r. przydzielony został do 3 EWlkp (późniejsza 14 EW). Walczył na Froncie Ukraińskim, Litewski–Białoruskim oraz Wołyńskim. Odbył 60 lotów bojowych, podczas których stoczył 6 zwycięskich walk powietrznych, zestrzelił jeden sowiecki myśliwiec Nieuport, co potwierdzone zostało w komunikacie Sztabu Generalnego z dnia 3.05.1919 r. Niezwykłą odwagą i walecznością wykazał się podczas ofensywy bolszewickiej na Mińsk w maju 1920 r. Wykonał wtedy ponad 10 lotów bojowych, raz płonącym samolotem przymusowo lądował pomiędzy walczącymi stronami. W dniu 1.05.1920 r. lecąc na samolocie DFW C V wraz z obs. Giełdą stoczył walkę z czterema sowieckimi Nieuportami w okolicy stacji Pryjamino. Polska załoga bohatersko broniła się przed atakami przeważających przeciwników, dopiero z okolicy Borysowa lotnicy bolszewiccy zawrócili odstępując od dalszych ataków. Po wylądowaniu w polskim samolocie doliczono się ponad 30 dziur po kulach. O dramatycznym położeniu polskich lotników podczas tej potyczki świadczy fakt, że DFW C V nie nadawał się do dalszych lotów, został rozmontowany i odesłany do remontu. W dniu 14.05.1920 r. został szefem pilotów i oficerem technicznym w 14 EW.


Od dnia 22.06.1921 r. został bezterminowo urlopowany. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 2145 z 1922 r. przyznano mu tytuł i odznakę pilota za czas służby w Wojskach Lotniczych. Awansowany na stopień podporucznika w rezerwie ze starszeństwem z dnia 1.07.1925 r. w dniu 7.07.1926 r. W 1930 r., jako oficer rezerwowy, otrzymał przeniesienie z 3 PL do 6 PL. W późniejszym czasie wrócił do 3 PL.


Za wybitne zasługi w czasie wojny 1918-1920 odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8082, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota nr 95.

Źródła:

G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
 Kopański T. J., Walka powietrzna na bolszewickim froncie, Lotnictwo z szachownicą Nr 3, 2002.
Ł. Łydżba, Majowe boje 19. Eskadry, Lotnictwo z szachownicą nr 14, 2005.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 23.11.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 26.01.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 19.07.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Rozkazów Wojskowych M.S.Wojsk., Nr 7 z dn. 25.03.1930 r.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: