Matecki (Małecki*) Jan por. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Oct. 19, 2017, 8:18 p.m.

Tagi:

Matecki (Małecki*) Jan por. pil.

Urodzony 20.10.1897 r., syn Ignacego i Małgorzaty. Od dnia 22.04.1916 r. służył w wojsku amerykańskim, a od 28.02.1917 r. w 106 baonie kanadyjskim w Wielkiej Brytanii. Jeszcze w tym samym roku wstąpił do Polskiej Armii we Francji. Początkowo służył w 4 Pułku Strzelców, następnie skierowany został do szkoły lotniczej w Avord.


W okresie wojny polsko–sowieckiej służył w eskadrach 4, 10 i 18. W dniu 1.05.1920 r. wraz z por. Karasiem w czasie lotu bojowego w okolicy Połocka zaatakował i unieszkodliwił sowiecki balon obserwacyjny. W dniu 24.09.1920 r. wystartował z rozkazem nawiązania łączności z dywizją gen. Krajeńskiego i grupą gen. Bałachowicza. Wraz z obserwatorem ppor. Konstantym Koziełło wystartował na samolocie Bristol F2B w kierunku miejscowości Pniewo, na południowy-zachód od Janowa. Warunki atmosferyczne były na tyle ciężkie (m. in. podstawa chmur wynosiła jedynie 250–300 m), że pilot wylądował we wsi Załazie myśląc, że jest u celu. Po uzyskaniu informacji o swoim położeniu od miejscowych mieszkańców, ponownie wzbił się w powietrze i tym razem dotarł szczęśliwie do celu i doręczył rozkazy sztabowe i mapy. Dnia 28.09.1920 r. ponownie odbył lot łącznikowo–wywiadowczy. Wraz z por. obs. Wiktorem Zawadzkim miał za zadanie dokonać zwiadu na linii Koszewo–Drohiczyn–Janowo i w Janowie dostarczyć rozkazy operacyjne dla grupy gen. Krajeńskiego oraz zabrać meldunki sytuacyjne. Ponownie pil. Matecki leciał w niesprzyjających warunkach pogodowych, ponadto w okolicy Janowa operowały oddziały nieprzyjacielskie. Brak łączności z grupą gen. Krajeńskiego uniemożliwiał dokładne jego położenie. Polska załoga zniżyła więc pułap lotu do około 50 m i wypatrując polskie mundury, wylądowała i wymieniła z odnaleziony oddziałem rozkazy oraz meldunki, a następnie wystartowała udając się z powrotem na lotnisko w Linowce.


Dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.). W dniu 24.12.1920 r. został zwolniony ze służby czynnej i jako oficer rezerwy przydzielony do 3 PL w Poznaniu. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 2145 z 1922 r. przyznano mu tytuł i odznakę pilota za czas służby w Wojskach Lotniczych. Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 6086, Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Niepodległości.

Źródła:

* Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928 (ponadto wg tego źródła była to dywizja gen. Krajewskiego).
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk, Nr 5 z 05.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 23.11.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 26.01.1922 r.
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.

Zobacz podobne artykuły: