Nazimek Ludwik por. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Aug. 21, 2017, 12:19 p.m.

Tagi:

Nazimek Ludwik por. pil.

Urodzony 21.08.1890 r. w Niepołomicach, jako syn Józefa i Marii. Maturę uzyskał w Gimnazjum Realnym w Krakowie, następnie ukończył Akademię Handlową w Wiedniu. W dniu 27.03.1909 r. został powołany do wojska austriackiego. Od 1.08.1914 r. służył w 13 PP na Froncie Wschodnim, w trakcie walk został czterokrotnie ranny. W okresie 3.07-31.10.1918 r. szkolił się w Szkole Lotniczej w Wiener Neustadt. Po jej ukończeniu, z licencją pilota i w stopniu chorążego przydzielony został do parku lotniczego na lotnisku w Krakowie, gdzie służył do końca wojny.


W listopadzie 1918 r. brał udział w opanowaniu lotniska rakowickiego i przejęciu sprzętu lotniczego. Pod koniec listopada rozpoczął służbę w 1 EW w Krakowie, następnie został przeniesiony na stanowisko instruktora do Niższej Szkoły Pilotów. Po wybuchu wojny z bolszewikami, od marca 1920 r. walczył na froncie w składzie 5 EW. W czasie walk na Ukrainie oraz walk z 1 Armią Konną pod Lwowem odznaczył się niezwykłą odwagą i męstwem. Szczególnie wyróżnił się w dniach 13, 17 i 24.07.1920 r., gdy w wielką brawurą atakował pozycje sowieckiej kawalerii. Ponadto wykonywał loty wywiadowcze oraz brał udział w bombardowaniach wrogich pociągów pancernych. W dniu 12.07.1920 r. awansowany został na podporucznika.


Po zakończeniu wojny z Sowietami znalazł się wraz ze swoją eskadrą w Przemyślu. W grudniu 1921 r. został ciężko ranny w wypadku lotniczym. Po odbytym leczeniu wrócił do służby i został przydzielony do 2 PL w Krakowie. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 2145 z 1922 r. przyznano mu tytuł i odznakę pilota na czas służby w Wojskach Lotniczych. W dniu 13.06.1922 r. uzyskał awans na stopień porucznika. Dnia 11.07.1922 r. zginął śmiercią lotnika w czasie lotu służbowego. Por. pil. Ludwik Nazimek pochowany został na Cmentarzu Rakowickim.


Za zasługi w obliczu wojny z bolszewikami odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8141 oraz Polową Odznaką Pilota.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 26.01.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Ilustrowany Kuryer Codzienny, 13.07.1922, nr 186.

Zobacz podobne artykuły: