Norwid (Narwid)* Kudło Edmund kpt. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Oct. 18, 2017, 6:21 a.m.

Tagi:

Norwid (Narwid)* Kudło Edmund kpt. pil.

Urodzony 18.10.1895 r. w Mińsku Białoruskim, syn Józefa i Aleksandry. W trakcie studiów w Instytucie Drogowym w Petersburgu wstąpił na ochotnika do wojska carskiego (5.10.1914 r.). W dniu 5.09.1915 r. ukończył Szkołę Pilotów w Gatczynie, i przydzielony został do 35 Korpusowego Oddziału Awiacyjnego. Od dnia 15.05.1916 r. brał udział w walkach na froncie południowo–zachodnim. Następnie, w dniu 15.06.1917 r. został przyjęty do I Korpusu Polskiego i służył w I Polskim Oddziale Awiacyjnym.


W lotnictwie polskim służył od 15.12.1918 r. Na mocy dekretu Naczelnego Wodza z 6.02.1919 r. został mianowany pilotem. Z dniem 10.03.1919 r. otrzymał przydział do 2 EWlkp (późniejszej 13 EM). Niespełna miesiąc później, w dniu 1.04.1919 r. został mianowany dowódcą eskadry i nazajutrz wyruszył z nią na front wielkopolski. Z dniem 1.04.1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (Dekret Naczelnego Wodza L. 2299 z dnia 9.09.1920 r.). W dniu 20.05.1920 r., w trakcie lotu szturmowego w rejonie Jakszyc zestrzelił sowiecki samolot typu Nieuport. W dniach 13-19.08.1920 r. wraz ze swoją jednostką brał udział w lotach drużynowych wspierając polskie oddziały naziemne. Kierował atakami szturmowymi wymierzonymi w wojska bolszewickie, przy czym często obniżał pułap do zaledwie kilkudziesięciu metrów. Działania 13 EM przyczyniły się do zdobycia przez oddziały polskie Nasielska, Pułtuska, Ciechanowa oraz Płocka.


Po zakończeniu działań wojennych przydzielono go do Dyonu Zapasowego 3 PL. Do rezerwy przeszedł w dniu 19.11.1921 r. Jako oficer rezerwowy przeniesiony został w marcu 1930 r. z 3 PL do 5 PL. Zmarł w Toruniu w dniu 23.01.1931 r.


Kpt. pil. Edmund Norwid Kudło odznaczony został m. in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 3028, Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) oraz Polową Odznaką Pilota nr 80.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
* G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997 (Narwid).
Ł. Łydżba, II Wielkopolska Eskadra Lotnicza (13. Eskadra Myśliwska), Lotnictwo z szachownicą nr 7, 2003.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. Sławiński, Lotnisko toruńskie 1920-1945, Biblioteczka Skrzydlatej Polski, Warszawa 1983.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Rozkazów Wojskowych M.S.Wojsk., Nr 16 z dn. 13.02.1919 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 22.09.1920 r.
* Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 23.12.1927 r. (Narwid).
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 4 z dn. 22.02.1932 r.
Dziennik Rozkazów Wojskowych M.S.Wojsk., Nr 7 z dn. 25.03.1930 r.
* Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923. (Narwid).


Fotografie:
Polska Flota Napowietrzna, nr 8, 1919 r.

Zobacz podobne artykuły: