Pniewski Wiktor płk pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Feb. 8, 2018, 8:09 p.m.

Tagi:

Pniewski Wiktor płk pil.

Urodzony 5.12.1891 r. w Kłecku, następnie wraz z rodzicami przeniósł się do Poznania. Od roku 1906 należał do Towarzystwa Młodzieży. W październiku 1911 roku został powołany do służby w wojsku niemieckim, gdzie odbył szkolenie na lotnika i obserwatora. Brał udział w I Wojnie Światowej w walkach na froncie zachodnim. W połowie sierpnia 1918 r. został ranny i do października tegoż roku przebywał w szpitalu polowym, skąd został przeniesiony do stacji lotniczej Flieger Ersatz Abteilung nr 4 na Ławicy pod Poznaniem.


Po przybyciu do Poznania przystąpił do POW i zaciągnął się do oddziałów powstańczych. Brał czynny udział w zdobyciu bazy lotniczej na Ławicy i został mianowany jej pierwszym polskim dowódcą. Na przełomie stycznia i lutego 1919 r. brał udział w formowaniu 1 EWlkp, następnie objął dowództwo nad jednostką. Po nalotach niemieckich na Ławicę, podjął decyzję o nalocie odwetowym na lotnisko w Frankfurcie. W dniu 13.03.1919 r. zakończono formowanie 1 EWlkp., z którą na początku czerwca tegoż roku odjechał na Front Ukraiński, gdzie brał udział m.in. w walkach w rejonie Lwowa. W czerwcu 1919 r. jego eskadra powróciła do Wielkopolski, a we wrześniu tegoż roku ponownie wyruszyła do walki. W wojnie z bolszewikami walczył na Froncie Litewsko-Białoruskim. W styczniu 1920 r. Wiktor Pniewski z powodu choroby wrócił do Poznania gdzie objął stanowisko dowódcy Sił Lotniczych w Ławicy. W lutym 1920 r. był inicjatorem powstania Zapasowego Dyonu Lotniczego w Ławicy, którego został dowódcą. We wrześniu 1920 r. został awansowany na kapitana w korpusie wojsk lotniczych (z dniem 1.04.1920 r.).


W 1922 r. mianowany został zastępcą dowódcy Centralnej Składnicy Lotniczej w Warszawie. Z dniem 7.01.1930 skierowany na trzymiesięczny kurs oficerów sztabowych lotnictwa. W latach 1925-1939 pracował m.in. jako oficer taktyczny 3 PL, dowódca dywizjonu, kwatermistrz 3 PL w Poznaniu, dowódca I Dywizjonu Liniowego, komendant bazy 6 pułku lotniczego we Lwowie i Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Dęblinie oraz zastępca szefa Kierownictwa Zaopatrzenia Lotnictwa w Warszawie i zastępca kierownika CSL. W czerwcu 1935 r. został awansowany na stopień podpułkownika (z dniem 1.01.1935 r.).


Po wybuchu II Wojny Światowej przez Rumunię przedostał się do Francji, gdzie dowodził eskadrą oficerską. W czerwcu 1940 r. organizował ewakuację lotniska do Anglii. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Polski i został szefem Wydziału Planowania w Dowództwie Wojsk Lotniczych. Wkrótce objął dowództwo nad 7 PL na Ławicy. W grudniu 1948 r. został odsunięty od dotychczas wykonywanych czynności i otrzymał posadę tłumacza w wydziale wojskowym instytutu Hydrologiczno-Metrologicznego. Po trzydziestu latach służby został mianowany pułkownikiem. Zmarł w dniu 13.08.1974 r. w Koźminie koło Maciejewa, pochowany został w Rozdrażewie w powiecie krotoszyńskim.


Płk pil. Wiktor Pniewski odznaczony został m. in.: Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari, dwukrotnie Orderem Odrodzenia Polski 5 i 4 klasy, Złotym Krzyżem Zasługi, Orderem Korony Rumunii oraz Krzyżem Niepodległości. Uhonorowany także czechosłowacką odznaką pilota.


Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą

Źródła:

 Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928.
 H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
 J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
 W. Pniewski, Powstanie lotnictwa wielkopolskiego. Zajęcie Ławicy, [w:] Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928.
 B. Wawrzyniak, płk Wiktor Pniewski 1891 – 1974, http://www.kleckomilosnicy.pl/wybitni-keczczanie/124-pk-wiktor-pniewski.html (3.09.2012 r.).
 LiOPGP, M. Romeyko, Siedemnasta rocznica zdobycia lotniska w Ławicy, nr 2, 1936 r.
 Lot Polski, nr 4, 1927 r.
 Polska Flota Napowietrzna, nr 2, 1919 r.
 Polska Flota Napowietrzna, nr 3, 1919 r.
 Polska Flota Napowietrzna, nr 6-7, 1919 r.
 Polska Flota Napowietrzna, nr 9-10, 1919 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 21.01.1930 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 9 z dn. 19.03.1934 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 9 z dn. 28.06.1935 r.
 Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
 Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1924.
 Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
 Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1932.



Wszelkie materiały tekstowe umieszczone w serwisie bequickorbedead.com stanowią własność intelektualną i są prawnie chronione prawem autorskim oraz innymi przepisami dotyczącymi ochrony własności intelektualnej. Natomiast materiały i fotografie nadesłane przez Czytelników pozostają ich własnością, a Właściciele serwisu nie przypisują sobie do nich praw autorskich.

Informujmy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), kopiowanie, modyfikowanie, powielanie i wykorzystywanie zawartych na stronie bequickorbedead.com materiałów tekstowych (w tym umieszczanie na innych stronach internetowych), zarówno w całości jak i we fragmentach, wymaga pisemnej zgody twórców witryny.

Zobacz podobne artykuły: