Ryba Józef chor. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 13, 2017, 5:21 a.m.

Tagi:

Ryba Józef chor. pil.

Urodzony 3.02.1895 r. w Krotoszynie. Do służby w wojsku niemieckim powołany został w sierpniu 1914 r. Przez cały czas trwania I Wojny Światowej walczył na różnych frontach w formacjach piechoty.


Do Wojska Polskiego wstąpił w dniu 16.01.1919 r. i początkowo został przydzielony do 12 PP. Miesiąc później otrzymał pierwszy awans na starszego szeregowego. Z powodu braków kadrowych w lotnictwie, na własną prośbę zostaje tam przeniesiony w dniu 25.05.1919 r. W sierpniu tegoż roku skierowany został do Niższej Szkoły Lotniczej, następnie ukończył Wyższą Szkołę Pilotów. W dniu 21.04.1920 r. otrzymał dyplom pilota. W trakcie konfliktu z bolszewikami walczył w 21 Eskadrze Niszczycielskiej (dalej EN). W maju 1920 r. brał udział w akcjach 12 DP na Kniażopol i Malewannaja, zwalczając wrogie pociągi pancerne i baterie, a w miejscowościach Zielonka i Irykliwce brawurowo atakował oddziały nieprzyjaciela, znacznie zniżając pułap lotu. W dniu 7.06. tegoż roku, podczas dalszych ataków na sowieckie pociągi pancerne, jego samolot został kilkukrotnie trafiony, jednakże zręcznie doprowadził uszkodzoną maszynę do linii własnych wojsk. W czerwcu 1920 r. wykonywał loty wymierzone w kawalerię bolszewicką w okolicy Koziatyna, Białopola, Winnicy i Litania. W dniach 26 i 27.06. tegoż roku bombardował sowiecką artylerię oraz atakował zgrupowania wroga w rejonie Adampola i Czeczki. W tych dniach wykonywał również dalekie loty wywiadowcze w kierunku na Terespol, Podolancy i Krasnopol. W lipcu 1920 r. brał udział w walkach w okolicach Łucka, Młynowa, Chrupania i Donu. Często z lotów powracał na mocno uszkodzonym samolocie, pod Młynowem otrzymał trafienie w skrzydło szrapnelem. W okresie od 10-18.10.1920 r. brał czynny udział w akcji 1 Brygady Jazdy na Nowokonstantynów. Służbę frontową zakończył w stopniu sierżanta.


Odznakę pilota na czas służby w wojskach lotniczych wraz z przysługującym tytułem otrzymał, będąc jeszcze w stopniu plutonowego, w październiku 1920 r. Po wojnie z bolszewikami awansowany na chorążego i od 19.12.1921 r. przydzielony został do CZL w Warszawie, skąd został odkomenderowany do fabryki samolotów w Lublinie na stanowisko pilota–oblatywacza. Zginął w katastrofie lotniczej w dniu 25.04.1922 r. Podczas lotu służbowego w samolocie Ansaldo, którym leciał doszło do oderwania skrzydła.


Za zasługi bojowe na froncie odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8134, Krzyżem Walecznych i Polową Odznaką Pilota.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
Ł. Łydżba, 21. Eskadra Niszczycielska w wojnie 1920 roku, Lotnictwo z szachownicą nr 24, 2007.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.

Zobacz podobne artykuły: