Seńkowski Aleksander kpt. pil. obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 17, 2017, 7:04 p.m.

Tagi:

Seńkowski Aleksander kpt. pil. obs.

Urodzony 14.09.1897 r. we Lwowie, syn Juliana i Marii. Od dnia 21.06.1915 r. służył w wojsku austro–węgierskim, w 28 Pułku Artylerii Polowej (PAP). W międzyczasie ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy. Na Froncie Wschodnim walczył od dnia 4.03.1916 r., w 2 Pułku Haubic Polowych. W dniu 5.06.1916 r. trafił do niewoli rosyjskiej, w której przebywał do 17.03.1918 r. Po odzyskaniu wolności powrócił do służby, został instruktorem w kadrze 102 PAP.


Do Wojska Polskiego zgłosił się na ochotnika dnia 3.11.1918 r. Pod koniec listopada dostał przydział do 3 EL (późniejsza 7 EM) jako oficer techniczny. Początkowo służył jako obserwator, następnie po odbytym przeszkoleniu został pilotem. Szczególnie odznaczył się w okresie od 10.04. do 27.05.1920 r., kiedy to wykonywał długie loty w głąb terytorium zajętego przez przeciwnika, biorąc także udział w zwalczaniu wroga, atakując go z niskiej wysokości i zadając mu wielkie straty. W dniu 27.05.1920 r. wykonując lot zwiadowczy zaatakował w rejonie wsi Chrystianowka dwie dywizje kawalerii sowieckiej i został poważnie ranny w nogę. Pomimo odniesionych obrażeń nie przerwał zadania, a na lotnisko powrócił dopiero, gdy wykonał pełny wywiad.


Po zakończeniu walk z bolszewikami, w 1921 r. został urlopowany. Do służby czynnej powrócił 17.07.1922 r. i pracował w dowództwie CZL w Warszawie. W dniu 1.11.1924 r. otrzymał przeniesienie do 2 PL, a stamtąd skierowany został na studia w Ecole Superieure de l’Aeronautique w Paryżu (w okresie od 1.11.1924 r.-1.09.1925 r.). Awansowany na stopień kapitana w grudniu 1924 r. (z dniem 15.08.1924 r.). Po powrocie do kraju przydzielony do CZL, od 7.12.1926 r. służył w Instytucie Badań Lotniczych w Warszawie. W 1928 r. został przeniesiony do rezerwy, a w roku 1931 powrócił do służby czynnej i został kierownikiem Instytutu Badań Technicznych Lotnictwa. W roku 1932 r. ponownie został przeniesiony do rezerwy (1 PL) i podjął pracę w PZL.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 2442 (w dniu 2.10.1920 r.), Krzyżem Walecznych a także Polową Odznaką Pilota nr 42.

Źródła:

R. F. Karolevitz, R. S. Fenn, Dług Honorowy. Amerykańscy piloci Eskadry Myśliwskiej im. Kościuszki w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920, Warszawa 2005.
Z. Kozak, Udział lotników amerykańskich w wojnie polsko-bolszewickiej, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991 (K. A. Tarkowski podaje miejscowość Chrystyrowka).
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 10 z dn. 12.03.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 127 z dn. 4.12.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 131 z dn. 17.12.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 96 z dn. 25.09.1925 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 2 z dn. 20.01.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 24.07.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 3 z dn. 29.01.1929 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 12 z dn. 15.11.1932 r.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: