Świątecki Władysław kpt. pil. inż.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 19, 2017, 12:13 p.m.

Tagi:

Świątecki Władysław kpt. pil. inż.

Urodzony 20.12.1895 r. w Warszawie, syn Jana i Józefy. Był absolwentem Szkoły Handlowej w Radomiu, ukończył również trzy semestry na Wydziale Dróg i Komunikacji moskiewskiej Politechniki Mikołaja II. W dniu 20.05.1916 r. wcielony został do wojska carskiego. Po ukończeniu Petersburskiej Inżynieryjnej Szkoły Chorążych służył w baonie kolejowym. Do I Korpusu Polskiego wstąpił w dniu 2.11.1917 r., skąd skierowany został do oddziału awiacyjnego.


Do służby w Wojsku Polskim zgłosił się 11.11.1918 r. Brał udział w przejęciu lotniska na Mokotowie, dowodząc oddziałem studentów–ochotników. W dniu 16.12.1918 r. Na Polu Mokotowskim w Warszawie złożył przysięgę na wierność Rzeczypospolitej. W dniu 12.06.1919 r. ukończył Szkołę Lotniczą w Warszawie i przydzielony został jako pilot do 8 EW. Uczestniczył m.in. w akcjach bojowych nad Pińskiem, stacją kolejową w Sienkiewiczach oraz nad rzeką Łań, w trakcie lotów bombardował pociągi oraz statki przeciwnika. W maju 1920 r. uczestniczył w bombardowaniu mostów na Dźwinie. W sierpniu 1920 r. będąc w Toruniu, przy wykorzystaniu sprzętu lotniczego z tamtejszego OSOL zorganizował obronę miasta i wykonał łącznie 13 lotów bojowych w kierunku Działdowa i Mławy, na każdy z nich zabierając na pokład 70–80 kg bomb, którymi atakował zgrupowania oraz tabory bolszewickie. Łącznie w czasie wojny odbył 43 loty wywiadowcze (nie licząc lotów na bombardowanie).


Dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.). Po zakończeniu działań wojennych pozostał w lotnictwie, w 1922 r. ukończył francuską Ecole Superieure de’l Aeronautique. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 2145 z 1922 r. przyznano mu tytuł i odznakę pilota za czas służby w Wojskach Lotniczych. Od dnia 1.02.1923 r. pełnił funkcję referenta w CZL w Paryżu. Następnie, służąc w 2 PL, został odkomenderowany do Wojskowej Misji Zakupów w Paryżu. Po powrocie do kraju pracował, od 26.08.1926 r. w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa w Warszawie, a z początkiem listopada tego roku został przeniesiony w stan nieczynny.

W 1940 r. udało mu się przedostać do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do Polskich Sił Powietrznych i pracował w Delegaturze Inspektoratu Lotnictwa w Blackpool. Zmarł dnia 28.04.1944 r. w szpitalu im. Paderewskiego w Edynburgu i tam też został pochowany.


Za okres walk z Sowietami odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 338, Krzyżem Walecznych a także Polową Odznaką Pilota nr 37.

Źródła:

O. Cumft, H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946, Warszawa 1989.
H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zamordowanych i zaginionych w latach 1939-1946. T. I. Polegli w kampanii wrześniowej, pomordowani w ZSRR i w innych okolicznościach podczas okupacji, rkps w zbiorach autora.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
K. Sławiński, Lotnisko Mokotowskie w Warszawie, Biblioteczka Skrzydlatej Polski, Warszawa 1981.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 5 z dn. 05.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 23.11.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 1 z dn. 26.01.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 3 z dn. 16.01.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 45 z dn. 20.10.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 11 z dn. 24.07.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 14 z dn. 5.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.
Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.

Zobacz podobne artykuły: