Turowski Władysław por. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja March 20, 2018, 7:57 a.m.

Tagi:

Turowski Władysław por. pil.

Urodzony 10.11.1894 r. w Chełmnie, syn Józefa i Katarzyny. W Kijowie uzyskał świadectwo dojrzałości, następnie rozpoczął studia w Piotrogrodzie w Wyższej Szkole Technicznej Dróg i Komunikacji, tam też ukończył kurs teoretyczny lotnictwa. W okresie od 17.12.1915 r. do 15.06.1916 r. uczył się w Szkole Lotniczej w Moskwie, a następnie wysłany został na dalsze szkolenie do Francji, gdzie ukończył szkoły w Avord i Pau. W roku 1918 wstąpił do Awiacji Polskiej we Francji.


W dniu 28.04.1919 r. został skierowany do Centrum Lotnictwa Polskiego w Pau, skąd 25.05 tegoż roku otrzymał przydział do 582 Eskadry Salmsonów i w jej składzie w czerwcu 1919 r. powrócił do Polski. W okresie wojny z Sowietami walczył początkowo w 19 EM, później w 18 EW. W dniu 20.05.1920 r., wystartował samolotem myśliwskim typu SPAD (w parze z samolotem ppor. Pawlikowskiego) w celu zniszczenia balonu obserwacyjnego, którego załoga naprowadzała ogień artylerii. Balon przymocowany był do pociągu pancernego stojącego na stacji w Prijamino. Kiedy tylko pil. Turowski zbliżył się do celu nieprzyjaciel otworzył silny ogień. Nie zważając na niebezpieczeństwo i ryzyko zestrzelenia, polski lotnik puścił się do ataku i przy czwartym podejściu balon zaczął płonąć. Mimo tego pilot kontynuował ostrzał aż do całkowitego zniszczenia celu. W końcu maja 1920 r. podczas walki powietrznej z dwoma samolotami sowieckimi w rejonie Borysowa samolot Władysława Turowskiego został uszkodzony. W trakcie przymusowego lądowania pilot został ranny. Ogółem, do końca wojny polsko-bolszewickiej piloci 19 EM wykonali 121 lotów bojowych o łącznym czasie 253 godzin, w tym ppor. Turowski wykonał 32 loty.


Po zawarciu pokoju z Sowietami, od 9.04.1921 r. był instruktorem w OSOL, następnie we wrześniu 1922 r. został przeniesiony do 7 EM w 1 PL w Warszawie. Od 10.04.1923 r. pracował w komisji odbiorczej w CZL, a w dniu 03.04.1924 r. został zwolniony do rezerwy.


Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 3210, Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości oraz Polową Odznaką Pilota.


Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
Ł. Łydżba, Majowe boje 19. Eskadry, Lotnictwo z szachownicą nr 14, 2005.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dzienniki Personalny M.S.Wojsk., Nr 36 z dn. 30.09.1922 r.
Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych - Oddział V Sztab Generalny, Warszawa 1923.



Wszystkie artykuły umieszczone w serwisie bequickorbedead.com są własnością twórców witryny, wymienionych w zakładce "O autorach" i są chronione prawem autorskim.

Informujmy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), kopiowanie, modyfikowanie, powielanie i wykorzystywanie zawartych na stronie bequickorbedead.com materiałów tekstowych, zarówno w całości jak i we fragmentach, wymaga pisemnej zgody twórców witryny.

Zobacz podobne artykuły: