Weber Jerzy Antoni kpt. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Feb. 28, 2018, 3:33 p.m.

Tagi:

Weber Jerzy Antoni kpt. pil.

Urodzony 28.02.1894 r. w Saratowie w Rosji, syn Karola i Dominiki. Po uzyskaniu matury w Harbinie (Mandżuria) podjął studia na politechnice Petersburskiej, gdzie uczył się w latach 1911–1914. W kwietniu 1915 r. otrzymał powołanie do służby w wojsku carskim. Początkowo skierowany został do 1 kompanii automobilowej, a od lipca tegoż roku do formacji lotniczych. W okresie od maja 1916 r. do lutego roku następnego uczęszczał do Szkoły Pilotów Marynarki Bałtyckiej, później został instruktorem pilotażu w Morskiej Szkole Lotniczej w Petersburgu. Do maja 1918 r. służył w dywizjonie niszczycielskim w Krasnym Siole.


Jeszcze w maju 1918 r. wstąpił do Armii gen Hallera we Francji. Ukończył kurs oficerów artylerii, następnie Szkołę Pilotów w Pau i Avord i przydzielony został do 581 eskadry. Tuż przed wyjazdem do Polski został awansowany przez gen. Hallera do stopnia kapitana. Po powrocie do kraju w czerwcu 1919 r. przydzielony został do 7 EM, w składzie której walczył na froncie. Dekretem Naczelnego Wodza L. 2151 z dnia 20.05.1920 r. został warunkowo zatwierdzony w stopniu porucznika wojsk lotniczych i otrzymał przydział służbowy do 7 EL. Dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.). W dniu 13.10.1921 r. został zdemobilizowany otrzymując jednocześnie przydział mobilizacyjny do 2 PL(?). Był następcą mjra Faunt Le Roy'a na stanowisku dowódcy 7 EM (już w ramach 1 PL w Warszawie). Następnie został przeniesiony do rezerwy (2 PL).


W trakcie walk kpt. Weber odznaczył się szczególnie atakując wroga pod Białą Cerkwią, Kijowem, Tumaniem, Taraszczą oraz Kolnoje. W dniu 7.05.1920 r. podczas ostrzału kawalerii bolszewickiej w okolicy wsi Ostryjki jego samolot został trafiony kulą przeciwnika. Pilot musiał awaryjnie lądować tuż za linią wroga. Podczas manewru doznał silnych potłuczeń, został opatrzony przez lekarza z 26 PP. Zdał relację z odbytego lotu i zawiadomił swoją eskadrę o położeniu jego samolotu. Pomimo licznych urazów nie poddał się hospitalizacji i pozostał przy swojej jednostce. Od 2.06.1920 r. pomimo nie zaleczonych do końca śladów po wypadku, powrócił do latania. Ponownie zadawał wielkie straty Sowietom pod Koziatynem, Berdyczowem i Żytomierzem, ponadto dostarczał zawsze cenne informacje wywiadowcze. W dniu 3.08.1920 r. doznał kolejnych obrażeń podczas niefortunnego lądowania Oeffagiem D III na lotnisku w Uściługu. Urazy głowy i ramienia były na tyle poważne, że został czasowo odsunięty od wykonywania obowiązków w eskadrze. Do czynnej służby powrócił 9.08.1920 r. W trakcie obrony Lwowa przed oddziałami Budionnego wykonywał po klika lotów szturmowych dziennie wspierając działania VI Armii. Pilot Jerzy Weber z uwagi na skład personalny 7 EM był również tłumaczem.


Za okres walk z Sowietami kpt. pil. Jerzy Weber odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 3231, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota nr 86.


Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą

Źródła:

 R. F. Karolevitz, R. S. Fenn, Dług Honorowy. Amerykańscy piloci Eskadry Myśliwskiej im. Kościuszki w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920, Warszawa 2005.
 Z. Kozak, Udział lotników amerykańskich w wojnie polsko-bolszewickiej, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995.
 G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
 H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
 K. Sławiński, Lotnisko Mokotowskie w Warszawie, Biblioteczka Skrzydlatej Polski, Warszawa 1981.
 K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991 (wg autora tej publikacji akcja w rejonie wsi Ostryjki miała miejsce 27.05.1920 r.).
 J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
 LiOPGP, nr 6, 1937 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 21 z dn. 9.06.1920 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 5 z dn. 05.02.1921 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
 Rocznik Oficerski Rezerw, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1934.



Wszystkie artykuły umieszczone w serwisie bequickorbedead.com są własnością twórców witryny, wymienionych w zakładce "O autorach" i są chronione prawem autorskim.

Informujmy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), kopiowanie, modyfikowanie, powielanie i wykorzystywanie zawartych na stronie bequickorbedead.com materiałów tekstowych, zarówno w całości jak i we fragmentach, wymaga pisemnej zgody twórców witryny.

Zobacz podobne artykuły: