Zacharewicz Kazimierz ppłk pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja May 25, 2017, 7:31 a.m.

Tagi:

Zacharewicz Kazimierz ppłk pil.

Urodzony 17.06.1896 r. w Wilnie, syn Kazimierza i Józefy. Po ukończeniu szkoły realnej rozpoczął studia w instytucie Kijowskim, ukończył dwa semestry. W dniu 1.09.1916 r. otrzymał powołanie do służby w wojsku carskim. W niedługim czasie skierowany został Szkoły Chorążych w Carycynie. Od dnia 4.03.1917 r. objął dowództwo nad kompanią chemiczną w 3 Zapasowym PP. Od 1918 r. służył w Legii Oficerskiej I Korpusu Polskiego, następnie w polskich oddziałach w Murmańsku i Archangielsku.


W dniu 27.02.1919 r. znalazł się we Francji i wstąpił do Armii gen. Hallera. Ukończył Szkołę Pilotów w Istris i Avord. Po powrocie do Polski służył w 39 EBre, od 25.10.1919 r. w 59 EBre. Od 27.03.1920 r. brał udział w wojnie z bolszewikami, pod koniec lipca tego roku został przeniesiony do 3 EW. W dniu 5.08.1920 r. wykonał lot wywiadowcy w głąb terytorium wroga. Dwa dni później wystartował na zwiad w rejonie Chełma i Usciłogu, zbombardował i ostrzelał oddziały sowieckie, powrócił samolotem podziurawionym od kul. Po wylądowaniu złożył szczegółowe meldunki w sztabie Frontu. W dniu 15.08.1920 w okolicach Łukowa wykrył i zaatakował duże kolumny taborów sowieckich, kierujących się w stronę Dęblina. Podczas lotu wywiadowczego w dniu 16.08.1920 r. na linii Żelechów–Stoczek–Siedlce-Łuków–Radzyń–Dęblin atakował oddziały bolszewickie obniżając lot do około 50 m, ponadto zrzucił meldunki dywizji górskiej. Z lotu przywiózł cenne informacje wywiadowcze. Podobne loty wykonał w dniach 11, 17 i 18.08.1920 r. zawsze z dobrym skutkiem. W dniu 13.10 1920 r. wraz z ppor. obs. Józefem Sieczkowskim wykonali głęboki, trzygodzinny lot rozpoznawczy na trasie Baranowicze-Kojdanów-Mińsk-Dukora-Samochwałowicze. W trakcie lotu załoga rzuciła blisko 40 kg bomb i wystrzelała niemal 1000 naboi na pozycje nieprzyjacielskie.


W październiku 1920 r., będąc w stopniu podporucznika, otrzymał prawo noszenia odznaki lotnika na czas służby w wojskach lotniczych. Wraz z utworzeniem 3 PL w 1921 r. wszedł w jego skład. W dniu 6.12.1921 r. otrzymał awans na stopień porucznika. Skierowany został do Szkoły Pilotów, gdzie szkolił się od 19.10.1922 r., następnie przydzielono go do 1 PL. w którym był adiutantem dowódcy dyonu oraz przejściowo dowodził 18 EM i III Dyonem Lotniczym. Służąc w 1 Pułku został Awansowany na stopień kapitana w kwietniu 1924 roku. Od końca lutego 1925 r. objął stanowisko w Głównej Wojskowej Stacji Meteorologicznej (dalej GWSM). W listopadzie 1926 r. przeniesiony do kadry oficerów lotnictwa. W późniejszym czasie pełnił funkcję kierownika GWSM. W czasie II Wojny Światowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie w listopadzie 1940 r. został szefem służby meteorologicznej w Inspektoracie Polskich Sił Powietrznych.


Za okres wojny z bolszewikami odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 469, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota nr 40. Uhonorowany również francuską odznaką pilota.

Źródła:

O. Cumft, H. K. Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946, Warszawa 1989.
Księga pamiątkowa 3-go Pułku Lotniczego 1918-1928, Poznań 1928.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.

J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 06.12.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 28 z dn. 19.08.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 32 z dn. 02.04.1924 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 50 z dn. 24.11.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 19 z dn. 12.12.1929 r.
Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych Biuro Personalne, Warszawa 1932.

Zobacz podobne artykuły: