Żuromski Józef sierż. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja June 11, 2017, 7:41 a.m.

Tagi:

Żuromski Józef sierż. pil.

Urodzony 16.02.1893 r. w Kostrzynie, syn Jana i Weroniki. W dniu 22.10.1914 r. powołany został do służby w wojsku niemieckim. Podczas walk na Froncie Francuskim został ciężko ranny. Od 1917 r. został przeniesiony do formacji lotniczych i skierowany na kurs pilotażu.


Po powrocie na teren Wielkopolski wstąpił w szeregi powstańców, a w dniu 7.01.1919 r. zgłosił się do Wojska Polskiego. Skończył szkołę Pilotów na Ławicy, od kwietnia 1919 r. pracował jako instruktor w OSOL, a następnie wykonywał loty w eskadrze fotogrametrycznej. W wojnie z Sowietami walczył w składzie 9 EW. W dniu 11.10.1920 r. wystartował z lotem łącznikowym mającym na celu odnalezienie Korpusu Jazdy, który działał na tyłach wroga i z którym utracono łączność. Poszukiwania, wraz z ppor. obs. Władysławem Bohuszewiczem, prowadził w okolicy Żytomierza i Połonnego, po ponad trzy godzinnym locie bez rezultatów powrócił na lotnisko. W dniu następnym kontynuował poszukiwania, skierował się w stronę miejscowości Izkorost, w jej pobliżu odnalazł zaginiony oddział, wylądował w jego pobliżu i doręczył rozkazy operacyjne. Tego dnia lot odbywał się przy ciężkich warunkach pogodowych (m. in. we mgle). Pilot musiał trzymać niski pułap, co narażało go na zestrzelenie. Jego samolot był kilkukrotnie ostrzeliwany, a podczas lądowania pod Izkorostem został uszkodzony. Ponadto, w czasie walk pod Radzyminem w połowie sierpnia 1920 r., przeprowadził brawurowy atak na pozycje sowieckie.


Po zakończeniu działań wojennych, w latach 1920–1924 był pilotem w plutonie aerofotogrametrycznym Komisji Granicznej na Wschodzie. Tytuł i odznakę pilota otrzymał rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 1477 w dniu 16.04.1921 r. W 1925 r. zwolnił się z wojska. Sierż. pil. Józef Żuromski został zamordowany w 1952 r. w Kaliszu.

Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 414, Krzyżem Walecznych i Polową Odznaką Pilota nr 74.

Źródła:

G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
Ł. Łydżba, Szkolnictwo lotnicze na Ławicy cz. 1., Lotnictwo z szachownicą Nr 12, Wrocław 2005.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 16.04.1921 r.

Zobacz podobne artykuły: