Braun Kazimierz ppor. obs.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja Aug. 11, 2017, 9:38 p.m.

Tagi:

Braun Kazimierz ppor. obs.

Urodzony 1.10.1899 r. w Dąbrowie, jako syn Karola oraz Henryki. W 1917 r. zdał maturę w II Gimnazjum Klasycznym w Tarnowie. Będąc uczeniem VII klasy wraz z grupą kolegów został aresztowany za działalność polityczną i uwięziony w krakowskiej cytadeli. Po wybuchu I Wojny Światowej został zwolniony i zaciągnął się do Legionów Polskich, do 2 PP. Z Legionami przeszedł cały szlak bojowy. Po ich rozwiązaniu, jako obywatel austriacki, został przymusowo wcielony w dniu 1.05.1918 r. do armii austriackiej i wysłany na front włoski. U schyłku wojny brał udział w pracach POW jako instruktor i uczestniczył w akcji rozbrajania zaborców.


Po odzyskaniu niepodległości brał udział w wojnie z Ukraińcami w składzie 16 PP. Uczestniczył między innymi w walkach pod Chynowem, Przemyślem oraz Lubaczowem. W marcu 1919 roku został skierowany do Szkoły Podchorążych w Warszawie. Szkołę ukończył w dniu 6.06.1919 r. w stopniu podporucznika. Po ukończeniu krótko powrócił do 16 Pułku Piechoty, a następnie zgłosił się do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów. Po jej ukończeniu (16.03.1920 r.) otrzymaniu tytułu obserwatora i został przydzielony do 5 EW. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wykazał się wielkim męstwem i zaangażowaniem w wykonywaniu powierzonych mu zadań. Odznaczył się w atakach szturmowych na niskiej wysokości zwalczając armię konną Budionnego (17-18.08.1920 r.). Przyczynił się również do zniszczenia wrogiego pociąg pancernego, trafionego przez niego kilkukrotnie bombami podczas pościgu czerwonej armii w czasie walk na Ukrainie. Za zasługi i oddanie w walce z bolszewikami został mianowany porucznikiem i odznaczony orderem Orderem Virtuti Militari nr 8142, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Obserwatora.


W październiku 1920 r., będąc w stopniu podporucznika, otrzymał tytuł i odznakę obserwatora na czas służby w wojskach lotniczych. Po zakończeniu działań wojennych w 1920 roku por. Kazimierz Braun poświęcił się nauce pilotażu. Dnia 22.12.1920 r. czasie lotu szkoleniowego na samolocie Albatros B II zginął w katastrofie na lotnisku w Przemyślu.

Źródła:

Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 40 z dn. 20.10.1920 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.

Zobacz podobne artykuły: