Jakubowski Zdzisław por. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja May 31, 2017, 7:11 a.m.

Tagi:

Jakubowski Zdzisław por. pil.

Urodzony 1.02.1900 r. w Tarnowie, syn Józefa i Heleny. W Tarnowie ukończył szkołę powszechną oraz gimnazjum. Już w czerwcu 1816 r., jako szesnastolatek wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do 3 Pułku Piechoty. Brał udział we wszystkich walkach pułku na Wołyniu, aż do końca 1917 roku. W końcu roku 1917 rozpoczął naukę w ostatniej klasie gimnazjum, którą ukończył uzyskując maturę w lutym 1918 r. Został wcielony do armii austriackiej, w której służył do końca października 1918 r.


Po przyjeździe na urlop do Krakowa uczestniczył w rozbrajaniu wojsk austriackich na początku listopada i wstąpił do tworzącego się Wojska Polskiego. Przydzielony został do oddziałów lotniczych w Rakowicach. Po wybuchu wojny polsko-ukraińskiej razem z eskadrą został przeniesiony do Przemyśla, gdzie służył jako obserwator. W czasie walk o Lwów wielokrotnie latał do oblężonego miasta przewożąc amunicję oraz pocztę. W czasie jednego z lotów został ranny w wyniku wybuchu paliwa. Od 1.04.1919 r. przebywał w Szkole Podchorążych, którą ukończył 1.06.1919 r. Po powrocie ze szkoły ponownie wstąpił do lotnictwa i 21.06.1919 r. został mianowany podporucznikiem lotnictwa z przydziałem do Inspektoratu Wojsk Lotniczych. Następnie ukończył Francuską Szkołę Pilotów w Warszawie oraz kurs lotnictwa bojowego w Poznaniu. W czasie wojny polsko-bolszewickiej został skierowany na front wschodni gdzie służył w 21 EN. W dniu 15.07.1920 r. lecąc z obserwatorem ppor. Tuskiewiczem zostali zestrzeleniu w okolicy Targowicy, pilot musiał przymusowo lądować między walczącymi stronami. Pod naporem bolszewickiej kawalerii załodze udało się podpalić samolot.


W dniu 27.07.1920 r. podczas lotu bojowego nad Styrem (we wsi Krupy, w okolicach Łucka) samolotem LVG C V wraz z mechanikiem st. szer. Andrzejem Antoszczakiem z nieznanych przyczyn musiał lądować na terenie nieprzyjaciela. Obaj zostali zabici przez bolszewików. Pochowany został na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.). Pośmiertnie odznaczony został Orderem Virtuti Militari nr 8133 oraz Polową Odznaką Pilota.

Źródła:

L. Fac, Ludomił Rayski w wojnie polsko-sowieckiej 1919-1920, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
Ł. Łydżba, 21. Eskadra Niszczycielska w wojnie 1920 roku, Lotnictwo z szachownicą nr 24, 2007.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989 (wg tej publikacji zginęli w dniu 23.07.1920 r.).
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005 (wg tej publikacji zginęli w dniu 25.07.1920 r.).
Dziennik Personalny M.S.Wojsk, Nr 5 z 05.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.

Zobacz podobne artykuły: