Lubański (Lobański, Lubawski) Bronisław ppor.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja April 10, 2018, 9:37 a.m.

Tagi:

Lubański (Lobański, Lubawski) Bronisław ppor.

Urodzony 10.04.1901 r. w Wołosówce na Wołyniu, jako syn Antoniego i Feliksy z Żochowskich. W 1918 r. ukończył szkołę średnią handlową w Winnicy na Podolu. W marcu 1919 r. wyjechał Warszawy, a późnej do Poznania, gdzie rozpoczął studia na tamtejszym uniwersytecie.


W czerwcu 1919 r. wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego, został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej w Poznaniu, którą ukończył w stopniu podporucznika. Od dnia 22.02.1920 r. walczył na froncie w składzie 1 Pułku Aeronautycznego. W dniu 12.06.1920 r. (lub 13.06) podczas służby na balonie obserwacyjnym wraz z ppor. Marianem Trawińskim zostali zaatakowani przez samolot bolszewicki. Polska załoga odpowiedziała ogniem z karabinu maszynowego. Podczas walki jedna z serii wystrzelonych przez ppor. Lubańskiego trafiła nieprzyjacielską maszynę w silnik. Samolot został tak poważnie uszkodzony, że pilot musiał awaryjnie lądować. Dnia 2.08.1920 r.* 2 baon otrzymał rozkaz dokonania głębokiego wywiadu, wzdłuż brzegu rzeki Bug. Dowództwo nad jednostką objął ppor. Bronisław Lubański, który otrzymał od mjra Szt. Gen. Okulicza rozkaz przetransportowania baonu koleją do Rzewudzek (Rzewuszki). Tam oddział przekroczył polskie linie i skierował się w stronę miejscowości Binduga. W trakcie natarcia na Bindugi żołnierze 2 baonu dostali się pod ogień artylerii bolszewickiej, ppor. Lubański został ciężko ranny a dowództwo nad 2 baonem przejął ppor. Jan Szczepan Rybka.


Ppor. Bronisław Lubański zmarł w dniu 3.08.1920 r.* na skutek ran brzucha i nogi odniesionych po wybuchu granatu artyleryjskiego. Po śmierci jego zwłoki zostały przewiezione do Warszawy i pochowane na cmentarzu wojskowym na Powązkach. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 2005 z 1921 r. otrzymał odznakę oficerską aeronautów obserwatorów.


Pośmiertnie za ofiarną służbę i odwagę wykazaną na froncie wojny polsko-bolszewickiej został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 387.


* Według niektórych źródeł ppor. Lubański został poważnie ranny w dniu 1.08.1920 r. pod Platerowem (w okolicy Siedlec) a zmarł na skutek ciężkich obrażeń w dniu następnym.


Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą

Źródła:

 Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933 (wg tej publikacji poprawne nazwisko to Lubawski).
 G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997 (wg tej publikacji poprawne nazwisko to Lubawski).
 T. Matuszak, Sprawozdanie płk. pil. bal. Aleksandra Wańkowicza z użycia 1 Pułku Aeronautycznego w wojnie 1920 roku, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 25, 2002 (wg tego źródła Według został ranny w dniu 2.08. i zmarł 3.08.1920 r.).
 J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005 (wg tej publikacji poprawne nazwisko to Lubawski).
 Polska Flota Napowietrzna, nr 9, 10, 11, 12, 1920 r.
 Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 39 z dn. 29.10.1921 r.



Wszystkie artykuły umieszczone w serwisie bequickorbedead.com są własnością twórców witryny, wymienionych w zakładce "O autorach" i są chronione prawem autorskim.

Informujmy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), kopiowanie, modyfikowanie, powielanie i wykorzystywanie zawartych na stronie bequickorbedead.com materiałów tekstowych, zarówno w całości jak i we fragmentach, wymaga pisemnej zgody twórców witryny.

Zobacz podobne artykuły: