Skarżyński Stanisław por. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja July 2, 2017, 10:20 a.m.

Tagi:

Skarżyński Stanisław por. pil.

Urodzony 23.04.1897 r. w Aleksandrowie syn Jana i Joanny. Ukończył Szkolę Realną w Sosnowcu, świadectwo dojrzałości otrzymał w Rostowie nad Donem. Następnie rozpoczął studia na politechnice w Niżnym Nowogrodzie, których jednak nie ukończył, gdyż 26.06.1916 r. został powołany do wojska carskiego. Ukończył teoretyczną szkołę lotniczą. W dniu 31.07.1917 r., otrzymał stopień chorążego i skierowany został do 31 PP. W dniu 3.02.1918 r., jako obserwator wstąpił do tworzącego się Polskiego Oddziału Awiacyjnego w Odessie. Następnie wstąpił do I Korpusu gen. Dowbor-Muśnickiego, służył jako szeregowy w Legii Rycerskiej, pozostał w tej formacji aż do jej rozwiązania.


W dniu 12.11.1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego i skierowany został na kurs pilotażu w Warszawie. Po odbytym przeszkoleniu skierowany został do 21 EN i w jej składzie, w okresie od 14.05.1920 r. do 15.07.1920 r. walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W czasie jednego z lotów w dniu 15.05.1920 r., z powodu defektu silnika zmuszony został do lądowania na terytorium nieprzyjaciela. Zmylił tropiący go pościg i w ciągu miesiąca przedarł się przez linię frontu do swojej eskadry.


W dniu 15.07.1920 r. odbył swój ostatni lot, którego celem było ostrzelanie kawalerii bolszewickiej maszerującej na szosie Równe-Łuck. Wystartował razem z obserwatorem, kpt. Arturem Kelly z 7 EM, który celnymi strzałami z karabinów rozpraszał nieprzyjacielskie oddziały. W rejonie wsi Zwierowce, w momencie zniżenia samolotu do kilkunastu metrów nad ziemią pilot Skarżyński został ugodzony bolszewicką kulą i puścił stery. Samolot runął na ziemię grzebiąc ciała obu lotników. Załoga została przez miejscową ludność pochowana na okolicznej łące, później na rozkaz płk Faunt Le Roy’a zwłoki ekshumowano i złożono na cmentarzu we Lwowie.


Dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został pośmiertnie zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.). Również pośmiertnie odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti MIlitari nr 8128 oraz Polową Odznaką Pilota.

Źródła:

Z. Kozak, Udział lotników amerykańskich w wojnie polsko-bolszewickiej, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
Ł. Łydżba, 21. Eskadra Niszczycielska w wojnie 1920 roku, Lotnictwo z szachownicą nr 24, 2007.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 9 z dn. 28.01.1919 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk, Nr 5 z 05.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.

Zobacz podobne artykuły: