Skarżyński Stanisław por. pil.

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja March 24, 2018, 5:56 p.m.

Tagi:

Skarżyński Stanisław por. pil.

Urodzony 23.04.1897 r. w Aleksandrowie syn Jana i Joanny. Ukończył Szkolę Realną w Sosnowcu, świadectwo dojrzałości otrzymał w Rostowie nad Donem. Następnie rozpoczął studia na politechnice w Niżnym Nowogrodzie, których jednak nie ukończył, gdyż 26.06.1916 r. został powołany do wojska carskiego. Ukończył teoretyczną szkołę lotniczą. W dniu 31.07.1917 r., otrzymał stopień chorążego i skierowany został do 31 PP. W dniu 3.02.1918 r., jako obserwator wstąpił do tworzącego się Polskiego Oddziału Awiacyjnego w Odessie. Następnie wstąpił do I Korpusu gen. Dowbor-Muśnickiego, służył jako szeregowy w Legii Rycerskiej, pozostał w tej formacji aż do jej rozwiązania.


W dniu 12.11.1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego i skierowany został na kurs pilotażu w Warszawie. Po odbytym przeszkoleniu skierowany został do 21 EN i w jej składzie, w okresie od 14.05.1920 r. do 15.07.1920 r. walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W czasie jednego z lotów w dniu 15.05.1920 r., z powodu defektu silnika zmuszony został do lądowania na terytorium nieprzyjaciela. Zmylił tropiący go pościg i w ciągu miesiąca przedarł się przez linię frontu do swojej eskadry.


W dniu 15.07.1920 r. odbył swój ostatni lot, którego celem było ostrzelanie kawalerii bolszewickiej maszerującej na szosie Równe-Łuck. Wystartował razem z obserwatorem, kpt. Arturem Kelly z 7 EM, który celnymi strzałami z karabinów rozpraszał nieprzyjacielskie oddziały. W rejonie wsi Zwierowce, w momencie zniżenia samolotu do kilkunastu metrów nad ziemią pilot Skarżyński został ugodzony bolszewicką kulą i puścił stery. Samolot runął na ziemię grzebiąc ciała obu lotników. Załoga została przez miejscową ludność pochowana na okolicznej łące, później na rozkaz płk Faunt Le Roy’a zwłoki ekshumowano i złożono na cmentarzu we Lwowie.


Dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został pośmiertnie zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.). Również pośmiertnie odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti MIlitari nr 8128 oraz Polową Odznaką Pilota.


Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą

Źródła:

Z. Kozak, Udział lotników amerykańskich w wojnie polsko-bolszewickiej, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 18, 1995.
Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933.
G. Łukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Koszalin 1997.
Ł. Łydżba, 21. Eskadra Niszczycielska w wojnie 1920 roku, Lotnictwo z szachownicą nr 24, 2007.
H. Mordawski, Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920. Narodziny i walka, Wrocław 2009.
J. Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa 1989.
K. A. Tarkowski, Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920, Warszawa 1991.
J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, t. I. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 r., Warszawa-Toruń 2005.
Dziennik Rozkazów Wojskowych, Nr 9 z dn. 28.01.1919 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk, Nr 5 z 05.02.1921 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 41 z dn. 27.10.1922 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk., Nr 15 z dn. 11.11.1928 r.



Wszystkie artykuły umieszczone w serwisie bequickorbedead.com są własnością twórców witryny, wymienionych w zakładce "O autorach" i są chronione prawem autorskim.

Informujmy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), kopiowanie, modyfikowanie, powielanie i wykorzystywanie zawartych na stronie bequickorbedead.com materiałów tekstowych, zarówno w całości jak i we fragmentach, wymaga pisemnej zgody twórców witryny.

Zobacz podobne artykuły: