(function(d, s, id) { var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0]; if (d.getElementById(id)) return; js = d.createElement(s); js.id = id; js.src = "//connect.facebook.net/pl_PL/sdk.js#xfbml=1&version=v2.9"; fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs); }(document, 'script', 'facebook-jssdk')); (function(i,s,o,g,r,a,m){i['GoogleAnalyticsObject']=r;i[r]=i[r]||function(){ (i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o), m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m) })(window,document,'script','https://www.google-analytics.com/analytics.js','ga'); ga('create', 'UA-19222544-3', 'auto'); ga('send', 'pageview');

Nieuport 23C1

Autor: Sebastian Nowosad. Ostatnia aktualizacja May 24, 2018, 7:18 p.m.

Tagi:

Samolot bazował na konstrukcji poprzedniej, czyli samolocie Nieuport 17C1. Model 23C1 był najliczniej produkowany spośród wszystkich Nieuport'ów. Używali go m.in. lotnicy francuscy, amerykańscy, angielscy oraz rosyjscy. W Rosji, od roku 1917 zakłady Duks rozpoczęły produkcję tych maszyn, stanowiących odtąd największy odsetek wśród myśliwców Nieuport w lotnictwie rosyjskim.


W lotnictwie polskim znalazło się czternaście egzemplarzy 23C1. Siedem samolotów było na wyposażeniu jednostek powstałych w Rosji, a pozostałe stanowiły zdobycz wojenną głównie na Froncie Wschodnim w latach 1918 - 1920. Większość samolotów 23C1 nie została użyta bojowo - zostały złożone w magazynach składów lotniczych. Wyjątkiem był samolot o nr 3191 (CWL 11.04), który służył w 1 Eskadrze Wywiadowczej, a po wojnie trafił do Bydgoskiej Szkoły Pilotażu. Maszyna ta służyła do treningu instruktorów szkoły.

Konstrukcja:

Samolot bazował na modelu 17C1. Różnice konstrukcyjne polegały na zastosowaniu silnika Le Rhone 9Jb o mocy 120 KM (88 kW). Kadłub samolotu wydłużony został względem poprzednika o około 60 cm. Boki kadłuba były nieoprofilowane tak samo jak w 17C1. Zastosowano takie samo uzbrojenie, jednak położenie k. m. Vickers zostało przesunięte asymetrycznie ku środkowi osi kadłuba. Zastosowano nowy synchronizator.

Dane taktyczno - techniczne:

Wymiary:
- Rozpiętość - 8,16 m
- Rozpiętość płata dolnego - 7,8 m
- Długość - 6,4 m
- Wysokość - 2,4 m
- Powierzchnia nośna - 14,75 m2
Masa:
- Własna - 375 kg
- Użytkowa - 185 kg
- Całkowita - 560 kg
Osiągi:
- Prędkość - Vmax = 168 km/h
- Czas wznoszenia na 1000 m - 2,7 min
- Pułap - 6500 m
- Czas lotu - 1,7 h

Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą

Źródła:

 Goworek T., Samoloty myśliwskie pierwszej wojny światowej, Warszawa 1988.
 Jankiewicz Z., Malejko J., Samoloty i śmigłowce wojskowe – Ł-O, Encyklopedia Lotnictwa Wojskowego, t. 12, Warszawa 1996.
 Morgała A., Samoloty wojskowe w Polsce 1918 – 1924, Warszawa 1997.


Fotografie:
http://www.wwiaviation.com/gallery-france.html
Хайрулин M., Кондратьев B., Военлеты погибшей Империи. Авиация в Гражданской войне, Москва 2008.



Wszelkie materiały tekstowe umieszczone w serwisie bequickorbedead.com stanowią własność intelektualną i są prawnie chronione prawem autorskim oraz innymi przepisami dotyczącymi ochrony własności intelektualnej. Natomiast materiały i fotografie nadesłane przez Czytelników pozostają ich własnością, a Właściciele serwisu nie przypisują sobie do nich praw autorskich.

Informujmy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), kopiowanie, modyfikowanie, powielanie i wykorzystywanie zawartych na stronie bequickorbedead.com materiałów tekstowych (w tym umieszczanie na innych stronach internetowych), zarówno w całości jak i we fragmentach, wymaga pisemnej zgody twórców witryny.

Zobacz podobne artykuły:

$(document).ready(function(){ $('ul.first').bsPhotoGallery({ "classes" : "col-lg-2 col-md-4 col-sm-3 col-xs-4 col-xxs-12", "hasModal" : true }); });